Friday, November 30, 2012

Jólabolla

Uss hvað ég á eftir að vera lengi að koma mér aftur í form eftir meðgönguna. Það tekur því ekki fyrir okkur að ganga frá ísskeiðinni í skúffuna því hún er í stöðugri notkun. Ég geri ekkert annað en að baka og borða og borða smá meira! En veistu, mér er alveg sama! Þetta er ofur, ofur kósý og ég elska þetta. Reyndar finn ég hvað ég leita í óhollustuna ef ég er þreytt, þannig að kannski er von um að ég hætti þessu rugli þegar það er komin aðeins meiri regla hjá okkur, þegar ég og litli erum farin að kunna betur hvort á annað. Here's hopin'!

Obboslega sybbinn

Aumingja litli strákurinn minn, hann gubbar og gubbar. Síðasta sólarhringinn held ég að hann hafi verið að taka e-n vaxtakipp því hann vildi hvergi annars staðar vera en á brjóstinu og svaf svo í max 2 klst inn á milli. Úff... Smá þreyta hérna megin! En það gubbast alveg svaka upp úr honum, yfirleitt er það að leka bara úr munninum hans en í dag er það alveg að skjótast út, hvítir kekkir og svona. Mikið hlakka ég til þegar magaopið hans er orðið aðeins þrengra!

Mamma á afmæli í dag og hann fór í sína fyrstu heimsókn til hennar í kvöld og það var æðislegt! Ég var búin að baka afmælisköku handa henni og hún eldaði dýrindis lasagne fyrir okkur Albert, pabba, Stínu og stelpurnar. Slurp og rop! Eftir matinn hittum við svo Gunna á Skype en litli svaf megnið af þessu öllu frá sér, kúkaði svo vel og vandlega og skammaðist smá í ömmu sinni og afa.

(m)ammælisbarnið, alsæl að kjassa dóttursoninn
Það er svo fyndið að knúsa hann þegar hann er svona dúðaður, alveg eins og að knúsa púða!

Áður en við fórum til mömmu henti ég í tvöfalda uppskrift af rúsínukökum. Ó mæ word hvað þær eru góðar. Albert hafði aldrei smakkað þær áður, en í dag sá hann ljósið. Ég er hrædd um að ég þurfi að baka meira af þeim næstu helgi!

Ég er ekki enn farin að taka lyf við eymslunum í búbbunum, en hjúkrunarfræðingurinn vill meina að ég sé með sveppasýkingu. Kaupi lyf á morgun og athuga hvort þetta fari ekki að skána. Þetta samt háir mér lítið sem ekkert því þetta er alltaf bara sárt fyrst þegar ég legg hann á, en svo er eins og ég dofni alveg og finn ekki fyrir þessu. Nema auðvitað þegar litli sýgur sig fastan og slítur sig svo frá. Áiiiiii! Vá hvað losunarviðbragðið getur verið sárt! Ég var reyndar að lesa í gær að það væri bara svona til að byrja með og svo hætti maður að finna fyrir því. Vona það! En eftir helgi ætla ég að panta tíma hjá kvennsa því mér til mikilla vonbrigða er blæðingin enn ekki hætt. :/

Í dag fór ég í fyrsta sinn út EIN. Mig vantaði egg í baksturinn, litli var sofnaður hjá Alberti svo ég skaust út í Nettó. Það var skrýtið! Allt í einu aaalein, ég sem hef ekki verið ein í marga mánuði! En það var hressandi, þó það hafi kannski ekki verið alveg eins gaman fyrir Albert því litli fór að orga um LEIÐ og ég labbaði út úr dyrunum. :P En Albert er með vopn á hann sem ég hef ekki (ég hef samt búbburnar þannig að ég kvarta ekki!) og það er röddin hans. Það er alveg magnað að fylgjast með þeim þegar Albert er að róa hann niður, syngur hástöfum e-ð lag (oddly enough er það oft hæ hó jibbí jeij, það er kominn 17. júní) og litli bráðnar í fanginu á honum. Oftast er líka nóg fyrir Albert að gera hreinlega einn tón, nokkuð háan og djúpan, og það slekkur alveg í honum.

Á dögum eins og þessum, þar sem ég er fáránlega lítið sofin eftir laaangar og margar gjafir í nótt og litli mjög órólegur, þá er ég mjööög fegin að vera með moby wrap og bílstólinn. Um leið og maður bindur hann á sig í wrappinu þá slokknar á honum og hann sofnar. Æðislegt! Og bílstóllinn er svo miklu þægilegri en vaggan því hann gubbar mikið minna í honum og það er hægt að taka hann upp og sveifla til og frá og þá sofnar hann yfirleitt um leið. Love it.

Lúra í bílstólnum með teppið sitt og spilabangsann sinn

Jæja ég ætla að fara að segja þetta gott... Ég er nefninlega að horfa á X-factor á meðan ég er að skrifa og nú fara hlutirnir að vera spennandi! En ég býst fastlega við að þessi texti sé samhengislaus og all over hjá mér :P Mér heyrist líka litli vera að vakna, svo það er best að hlaupa til og ná í snakkið áður en ég þarf að gefa aftur!
Kv. Jólabollan

2 comments:

Birna Run said...

Jólakúla er penna ord, ég ætla allavega ad temja mér thad thegar ég kem heim og hengi á mig 12 jólakílóin sem ég hitti á hverju ári. Bolla er svona neikvædara eitthvad... svo gangi thér vel ad safna í jólakúlu :)

Ósk said...

hahaha en þá er eins og maður sé orðinn preggers! Að safna í jólakúlu :D