Byrjunarörðugleikar

Ég fékk sýkingu í brjóstið í gær. Byrjaði í gærmorgun eins og þrýstingur sem kemur ef það er of langt frá síðustu gjöf, en hann fór ekki þegar ég var búin að gefa. Ég fann smá hnúð og passaði að nudda hann vel. Um hádegi er mér farið að líða frekar funky, komin með beinverki og höfuðverk og hélt ég væri að fá sömu flensu og Gunnar er með. Ég gúglaði einkennin og brjóstastífla passaði við þau og helsta  meðferð við henni er hiti (hafa heitt á búbbunni fyrir gjöf), hvíld og örar gjafir. Þannig að ég skreið upp í rúm eftir gjöf og Albert var frammi með strákinn. Þegar ég vaknaði var ég komin með tæplega 38° hita og ég sá rauðan blett á brjóstinu svo ég hringdi í hjúkrunarfræðing sem sagði mér að fara beint til læknis, ég þyrfti líklega að fá sýklalyf.

Mamma kom með pítsu handa okkur og datt á leiðinni að sækja hana. Ég dó úr samviskubiti, sér í lagi því ég var lystarlaus og gat ekki hugsað mér að borða neitt. Um kvöldið reyndi ég að gefa úr auma brjóstinu en Gunnar varð bara argur því hann fékk voða lítið sama hvað hann saug, svo pabbi kom og sótti mig og fór með mér á læknavaktina. Niðurstaðan var sýking í brjósti og beint á sterkan sýklalyfjakúr (500mg af Staklox 4x á dag). Ég á alltaf að byrja á að gefa úr veika brjóstinu, gefa ört, á um tveggja tíma fresti, og setja heitan þvottapoka á brjóstið meðan ég gef og nudda í gegnum hann til að losa stífluna. Ó.mæ.gúddness. hvað það var sárt! Gunnar saug, Albert nuddaði og ég setti hökuna í loftið og stappaði niður fætinum á meðan, þurfti hreinlega að anda mig í gegnum þetta og það minnti mig á hríðirnar! En þetta er það eina sem hægt er að gera ef ég vil halda mjólkinni, þá verður Gunnar að sjúga sýkinguna í burtu, eins fallega og það hljómar.

Ég passaði mig að vaka nógu lengi til að geta tekið 2 töflur því ég vildi að lyfin færu strax að slá á en ég var með um 39° hita í allt gærkvöld. Á miðnætti tók ég Paratabs til að slá á hitann en klukkan 2 var ég enn með 39 þannig að ég tók aðra og þá fór hitinn greinilega að lækka, ég svitnaði svo mikið að það var varla þurr blettur á mér! Þetta var ógeðslega óþægilegt að vera með svona hita og samt var mér skííítkalt og skalf jafnvel, fékk hroll þó ég væri undir teppi, fullklædd og með húfu. Svo auðvitað sterkur hausverkur og beinverkir og ég var svo slöpp að Albert þurfti að mestu að sjá um Gunnar, ég sofnaði meira að segja á meðan ég var að gefa honum einu sinni í nótt.

Eeen allt á uppleið núna, ég er bara með nokkrar kommur og Gunnar er svoddan hörkutól í drykkjunni að ég held ég eigi eftir að losna við þetta á methraða. Sem betur fer er sýklalyfjakúrinn bara 1 vika því mér er ferlega flökurt og illt í maganum af þessu! Læknirinn sagði að ég mætti búast við að líða betur eftir ca 3 daga en ég þyrfti að klára kúrinn og mögulega fá annan en ég er búin  að ákveða að þess mun ekki þurfa.

Svo veit ég ekkert hvort það sé hægt en ég er að vona að þetta sé lán í óláni og að sýklalyfin munu hjálpa Gunnari að vinna á sýkingunni sinni. Gestur sagði að hann væri ekki með RS vírus, hann heyrði það á önduninni hans, og að hann væri svo hraustur bolti að hann ætti að geta hrist þetta burtu sjálfur. Hann var hissa á því að sýkingin í eyrunum væri ekki verri en hún er og sagði að börnin erfðu hreystið frá foreldrunum (jeij!). Ég held hann sé að hrista þetta burtu as we speak því hann er búinn að sooofa í dag, aldrei þessu vant! Versta er að hann verður að sofa í fanginu á okkur svo við tökum tarnir í að sitja með hann, ég tók 3 tíma áðan og núna lúrir hann í pabbafangi.

Lasna mús í mömmufangi

Gestur hrósaði mér og sagði að ég væri "góð stúlka" fyrir að standa mig svona vel þrátt fyrir allt sem gengur á hjá okkur. Hann bjóst við að ég hefði ætlað að gefast upp á brjóstagjöfinni út af sýkingunni en það hafði ekki hvarflað að mér og var hann ánægður með það. Sagði að svona álag (og er þá að meina allan pakkann; bakflæðið, kveisuna, eyrnabólguna og brjóstasýkinguna) væri of mikið fyrir marga foreldra sem færu hreinlega í uppgjöf. Merkilegt hvað svona hrós getur gert mikið fyrir mann þegar illa gengur, auðvitað reynum við alltaf að gera okkar besta og við vitum að það er alveg nokkuð gott, en þetta var algjört búst fyrir sjálfstraustið. Við eigum ótrúlega góða að og við finnum það vel að við erum alls ekkert ein í "baráttunni" og ég er svo þakklát fyrir það. Fólkið okkar stendur vel með okkur og hughreystir okkur og bústar á hverjum degi, og svo fær maður extra búst frá Gesti sem fylgist mjög vel með Gunnari svo ég held við séum í nokkuð góðum málum.

En það er aldeilis ástand á heimilinu þessa dagana, Gunnar lasinn, ég með sýkinguna og svo kom Krummi inn í dag og það er eins og hann geti ekki lyft skottinu alveg upp. Við fylgjumst vel með honum, hann hreyfir skottið svo ég held það sé ekki brotið. Nebbinn er kaldur og blautur og hann borðar vel og vill kúra hjá okkur og mala svo hann er greinilega ekki mjög illa haldinn. En ef þetta heldur áfram á morgun held ég að við ættum að kíkja með hann til doksa.

Ómægoood Gunnar er vaknaður, klukkan er hálf tíu að kvöldi til og hann er bara að leika sér að hringlu. Þetta er þá þriðja kvöldið í vikunni sem hann er kveisulaus! (omgomgomg!!!) Hann er svo mikill trooper, ég dýrka þetta barn! Alveg sama þó hann sé að fá mega magakrampa sem maður heyrir í, eða gubbar yfir sig allan eða nuddar andlitið á fullu og er greinilega illt í eyrunum sínum að þá er alltaf ofur stutt í brosið. Hann er svo sætur að ég gæti étið hann :D Svo sætt hvernig hann er búinn að fatta hendurnar sínar og einbeitir sér á fullu við að taka dót og snerta hluti. Síðan er hann farinn að velta sér þannig að alltaf ef við leggjum hann á magann fer allt á fullt og hann endar með að rúlla sér yfir á bakið. Sæta, sæta barn.

Jæja, kominn tími á ÍÍíííís! :D

Kveisukvart! Eða þúveist

Klukkan er hálf ellefu og Gunnar er að ranka við sér úr kveisukastinu. Þetta er ferlega skrýtið, hann er alveg ómögulegur, vælir, öskrar og grætur og fær augljósar pílur í magann. Maður hristir og dúar og vaggar og sussar og bíður eftir að kastið klárist. Best er ef hann getur sofið það af sér. Svo upp úr tíu er þetta búið og litli hjalandi broskallinn minn er mættur aftur.

Sætasta undirhakan í bænum

Mér finnst lítið mál að höndla þessi kvöldköst. Ég veit að þetta er tímabundið, mjög algengt og að við erum að gera allt rétt til að bregðast við þeim. Mér finnst dagarnir erfiðari. Þegar ég er ein með hann og hann er örþreyttur en vill alls ekki sofa nema í fanginu mínu. Þá stend ég mig að því að telja niður þangað til Albert kemur heim því þá getur Gunnar sofnað í fanginu hans í smá stund á meðan ég hoppa í sturtu eða geng aðeins frá. En núna erum við komin með lyf sem á að hjálpa honum með bakflæðið og þá trúi ég ekki öðru en að hann fari að sofa lengur á daginn því yfirleitt þegar hann vaknar eftir stuttan lúr byrjar hann á því að æla yfir sig.

"En ég viiiil ekki sofa!"

Á morgun bauð mamma okkur og pabba í mat og ætla þau svo að passa Gunnar fyrir okkur á meðan við skreppum á tónleika. Þetta verður akkúrat yfir kveisutímann þannig að ég er með smá kvíðahnút í maganum því mér finnst svo ferlega leiðinlegt þegar hann er að öskra svona á aðra. Hann má öskra á mig eins og hann vill, ég tek því ekkert persónulega, en ég er alltaf hrædd um að fólk taki það inn á sig ef hann er að öskra á aðra. En ég er búin að impra á því við mömmu og pabba að það sé ekki hægt að taka þessu persónulega, hann öskri alveg jafn mikið hjá okkur foreldrunum og það eina sem virkar er svolítið harkaleg meðhöndlun, eins illa og það hljómar. En hann vill láta hrista sig frekar duglega og svo sussum við hátt.

Svona er hann akkúrat núna, sofandi með opin augun

Ég er dugleg að fylgja læknisráði nema í dag því það var bæði rok og rigning! En í staðinn var ég dugleg heima, bæði við heimilisstörfin og líka að grooma mig og það lætur mér líða voða vel. En ég er búin að fara í nokkra göngutúra og ég er búin að sjá að mjöðmin mín dugar í 20 mínútur af röskri göngu. Ferlega óþægilegt! Þannig að ég þarf að vera þolinmóð og halda áfram að vera dugleg, þá kemur þetta.

Alberti gengur mjög vel í skólaátakinu sínu, hann er farinn að æfa sig einu sinni á dag loksins, helst á öll hljóðfærin. Svo er KitchenAid vélin komin úr viðgerð, svo núna get ég bakað e-ð jömmulaði þegar tími gefst til, en við erum heeeldur dugleg að kíkja í bakaríin! Vélin fór í allsherjar yfirhalningu, það var skipt um legu og e-ð annað, hún var stillt við skálina og læsingin líka og fleira sem ég man ekki. Þannig að ég er nokkuð spennt að prófa hana!

Jæja ég ætla að segja þetta gott, Gunnar á örugglega eftir að vakna um 5 til að drekka og vera vaknaður fyrir daginn um 8. Þá er eins gott að vera í stuði því hann þarf að spjalla svo voða mikið og finnst svo æðislega gaman þegar ég syng og dansa fyrir hann :P (Greyið barnið!)

Nammivíma

*rop*

pítsa, kók, tromp, popp og brarri eru að halda partý í maganum mínum núna. Svona gerist þegar það gleymist að borða almennilega yfir daginn, þá dettur maður í algjört rugl þegar kvölda tekur. Við áttuðum okkur á því um 17 leytið í dag að kókópöffs var það eina sem við vorum búin að borða yfir daginn. Ég greip mér reyndar eina mandarínu líka en þetta er engan veginn nóg fyrir mig þegar Gunnar drekkur frá mér alla orku! Enda er ég alltaf botnlaus og svöng. Alveg sama þó ég hafi borðað mig pakkkksadda, þá er ég orðin svöng aftur stuttu seinna. Gallinn er að í staðinn fyrir að gadda í mig grænmeti, ávöxtum og alls konar vítamínhollustu, þá fer ég í kexskápinn :$ Kannski ekki nema von að meðgöngukílóin séu búin að koma sér vel fyrir!

Við ákváðum að nú væri komið heldur of mikið af hinu góða og að við þyrftum að taka okkur í smá intervention. Þannig að frá og með á morgun og þangað til næstu helgi megum við ekki fá okkur nammi. Fyrir eðlilegt fólk væri það sjálfsagt ekkert mál, en fyrir ofurmegaseganammigrís eins og mig þá er þetta hægara sagt en gert og ég veit það hljómar fáránlega en ég er strax farin að kvíða því! Enda tókum við mjög heimskulega ákvörðun í kvöld um að úða í okkur eins mikilli óhollustu og hægt er fyrst við megum það ekki næstu daga. Obboslega erum við sniðug!

Sætasti Gunnarinn minn er orðinn svo duglegur að halda höfði og honum finnst voða gott að æfa sig á mjúku mömmunni sinni :P

Ég er ekki að sinna doctors orders alveg nógu vel. Ég á að vera án Gunnars á hverjum degi í allavega 30 mínútur og helst fara út í "sólina" á hverjum degi líka. Best væri auðvitað að sameina þetta tvennt, að ég fari ein í 30 mínútna göngutúr á hverjum degi en það er allt of auðvelt að ýta þessu á undan sér. Ástæðan fyrir því að ég fékk þessi fyrirmæli er að ég skoraði 6 af 12 í prófinu sem maður tekur í 9 vikna skoðun þar sem verið er að skima fyrir fæðingarþunglyndi. Hjúkrunarfræðingurinn sagði að það væri mjög eðlilegt að skora 6, sér í lagi ef barnið væri kveisubarn. Ef ég hefði fengið 9 hefði þurft að skoða mig betur og ef ég hefði fengið 12 væri ég greind með fæðingarþunglyndi. En ég fékk 6 punkta og var send heim með þessi fyrirmæli og líka að ég á að reyna að sofa meira og betur. Á nóttunni á Gunnar það nefninlega til að grönta svolítið mikið og stundum ýtir hann sér alveg undir sængina (andlitið líka) og ég sef voðalega laust því ég er alltaf að fylgjast með honum. Ég hreinlega skil ekki hvernig Albert sefur þetta af sér og er það ástæðan fyrir að ég vil ekki skipta við hann um stað í rúminu til að sofa betur.

Pabbi er heldur betur búinn að vera riddarinn okkar á hvíta hestinum síðustu daga. Hann keypti 4 ljós og festi þau í eldhúsinnréttinguna, ásamt því að draga í rafmagnið þannig að hann fjölgaði innstungum í eldhúsinu úr 2 í 12! Aldeilis sem það munar um það! Ekkert smá þægilegt að hafa eldhúsið vel lýst og geta alltaf stungið í samband. Síðan í dag var hann hjá okkur að hengja upp fyrir okkur skáp sem við keyptum loksins fyrir baðið, hann átti að standa á 2 fótum en við ákváðum að skera undan honum :P Svo festi hann upp fyrir okkur klukkuna í eldhúsið og skildi okkur eftir með hangikjötshleif en vildi sjálfur ekki þyggja neitt frá okkur að launum. Kjánapabbi, besti pabbi :) Það er svo sætt að sjá hvað hann er skotinn í Gunnari, sá litli má ekki gefa frá sér pískur þá er pabbi mættur til að labba með hann.

Krummi er að springa úr hamingju þessa dagana, toppar jafnvel Lúsí á góðri stundu. Hann má nú orðið fá að fara út þegar hann vill og mjálmar svo fyrir utan þegar hann vill koma inn. Hann malar og malar og vill oftar og oftar fá að lúra hjá okkur í sófanum og í dag hoppaði hann bæði í kjöltuna mína og Alberts! Lúsí er auðvitað voða hamingjusöm eins og alltaf en maður sér að hún er smá óróleg þegar Krummi fer út, hún fylgist oft með í glugganum þó hún vilji sjálf alls ekki prófa. Hún er líka voða skotin í Gunnari og vill helst liggja ofan á honum, sem við leyfum að sjálfsögðu ekki.

Viiiil ekki fá duddu!

Ég ætti að vera farin að sofa en kem mér ekki í bólið því að þetta er eini tími dagsins sem við erum ekki á fullu að foreldrast. Á daginn sefur Gunnar svo svakalega stutta lúra að maður nær voða lítið að gera annað en að sinna honum. Svo er ég svo rugluð að þegar hann loks sofnar á kvöldin þá hálf sakna ég hans og langar mest að hanga yfir honum og stara á hann og láta mig hlakka til þegar hann vaknar. Svo loks þegar hann vaknar þá er ég auðvitað grautsyfjuð eins og kjáni en hann lætur mig fljótt gleyma því þegar hann brosir út að eyrum og setur hökuna í bringuna svo fallegasta undirhakan í heiminum nýtur sín í botn. Aldrei hefði mig grunað hversu gaman mér finnst að skipta á bleiunum hans. Ég elska það! Það er svo gaman að spjalla við hann á skiptiborðinu, nudda tásurnar hans og klípa í chubby checker lærin. Æ vá ég gæti rausað áfram í alla nótt um hversu dásamlegur hann er og hvað ég elska hann mikið en ég ætla að segja þetta gott :)

kapleimó

Ég veit það er langt síðan ég skrifaði síðast og ég ætti sjálfsagt að segja e-ð merkilegra en þetta. En í nótt svaf Gunnar frá 12 til 7, vaknaði til að drekka og kúka og svaf svo áfram til 11.

En hann gerði aðeins meira en að kúka þarna klukkan 7, það væri nærri lagi að segja að hann hafi sprengikúkað yfir herbergið! Hann var e-ð búinn að prumpa og ég var voða ánægð með það og setti á hann nýja bleiu en áður en ég lokaði henni skaust gleðin úr honum. Og yfir mig alla, yfir gólfið, rúmteppið, púðana, kommóðuna og vegginn HINUM MEGIN í herberginu. Já, hann skeit veggjanna á milli í morgun. Ég eiginlega skil ekki hvernig hann gat skotið þessu svona út um allt, því það var alveg góður slatti sem fór í bleiuna sjálfa! Magnaður skítur :)

Hann er farinn að sofa merkilega vel á nóttunni! Það er farið að gerst æ oftar að hann sofi í 4-6 tíma í fyrstu lotu og er það auðvitað ekkert annað en frábært. Svefntíminn hans er þá frá ca miðnætti til hádegis og er það vel því hann sefur mest lítið fyrir utan það. En við erum að vinna í því!