Betra

Fyrir helgi vorum við farin að gefa stráknum D vítamín dropa sem maður á að gefa krílunum frá 4 vikna. Ég las á netinu að þeir gætu farið mjög illa í magann á börnunum svo við prófuðum að hætta að gefa honum þá og þetta er allt annað líf. Jú vissulega grætur hann frekar mikið og á augljóslega erfitt með að kúka (grætur sérstaklega sárt þá) en það er ekki þessi stöööðugi grátur sem var um helgina. Núna náum við augnakontakti við hann aftur og hann splæsir á okkur brosum þegar hann er í stuði.

Við fórum í 6 vikna skoðunina í gær en hann var ekki skoðaður af lækni þar því læknirinn var veikur. Hjúkrunarfræðingurinn vildi samt ekki afboða okkur því það er svo mikilvægt að vigta krílin reglulega. Hún var rosalega ánægð með hann, sagði að hann gæti gert allt sem hann ætti að geta á þessum aldri og ríflega það. Hann var líka algjör sjarmör, brosti og hjalaði og pissaði tvisvar yfir allt. Gubbaði líka hressilega yfir allt gólfið. Þegar hann fór fyrst á vigtina var hann 5,7 kg en svo gubbaði hann og pissaði og mældist þá 5,685. Hann er s.s. búinn að þyngjast um tæp 2 kg á tæpum 6 vikum. Litlu bollunni minni finnst nefninlega ekkert leiðinlegt að fá að borða. Hjúkrunarfræðingurinn ýtti naflanum bara inn (eeewwww!) og sagði að þegar þau (naflaslitin) væru svona stór þá jöfnuðu þau sig oftast bara sjálfkrafa og það væri ekkert sem við ættum að gera öðruvísi.

Það er kvef í stráknum, hann hnerrar og hóstar og er með hor en hann er samt mjög sprækur og dafnar vel. Ætli hann hafi ekki fengið sama kvefið og ég fékk, mér er samt næstum batnað loksins eftir rúma viku, augljóst að ég tek mér langan tíma í þetta og kenni ég slitna svefnum um það.

Eftir læknisheimsóknina kíktum við mæðgin í heimsókn til Láru og bumbunnar sem er að fara að poppa eftir 3 vikur. Við fórum svo í fyrstu búðarferðina hans þegar við kíktum smá í A4 og rúmfó og var hann rosa góður á meðan enda elskar hann að sofa í bílnum og bílstólnum. Það var rosa gott að komast aðeins út og ætla ég að fara að gera meira af þessu, viðra mig svolítið, við höfum bæði gott af því :)

Lára var mjög áhugaverð, en lét ekki eins og kjáni svo hún fékk ekki bros

Hjúkrunarfræðingurinn sagði okkur að ef við fengjum gott móment (lesist: grátlaust) þá ættum við að láta hann liggja á teppi í stofunni. Við skelltum honum á gólfið í dag og það var ekki hægt að sjá annað en að honum líkaði það vel. Pabbinn sótti bangsa fyrir hann til að hafa félagsskap og smellti svo myndum af honum í þessum nýju aðstæðum.

Teppastuð

Það er óendanlega gott að gráturinn er búinn að minnka og mér finnst ég sjá í lit aftur. Kannski hjálpaði líka lúrinn sem ég fékk í gær, en seinnipartinn þá hreinlega lak ég niður í sófann, Albert sótti sængina mína og ég svaf í tæpa 2 tíma takk fyrir! Síðan líður mér líka mikið betur í bakinu en ég var komin með klemmt e-ð í bakið því ég var ekki með nógan stuðning þegar ég var að gefa. Mamma og pabbi gáfu mér risavaxinn brjóstagjafapúða sem ég get mótað eins og hentar og er svo stór að ég get farið í tölvuna á meðan ég gef! Næææs :)

Feðgarnir og púðinn góði

Á morgun fer ég loksins til kvennsa eftir að hafa ýtt því á undan mér skammarlega lengi. Mér er samt hætt að blæða loksins, það blæddi síðast fyrir helgi. En það var alltaf planið að fara í eftirskoðun og ætlum við að splæsa á Ólaf H því eftir að hafa farið í snemmsónar til hans vil ég helst ekkert annað fara! 

Gunni bró kemur svo á morgun og þá er sko heldur betur farið að styttast í jólin. Við erum að leggja lokahönd á undirbúninginn (sem er í rauninni bara að finna jólagjafir!) en við erum ekkert að stressa okkur á að hafa hlutina pörfekt enda held ég að enginn sé að ætlast til þess af okkur. 

Lúrumús með pílur í maganum

Vonandi hringir Gestur á morgun, ef ekki ætlum við að hringja og biðja hann um að bjalla því hjúkrunarfræðingurinn sagði okkur að biðja hann að athuga hvort of þröngur endaþarmur gæti verið vandamálið. Annars erum við bara að hafa það voða kósý litla fjölskyldan og vefjum litla ungann okkur í bómull! Það er víst allt að fyllast á landspítalanum af svona litlum krílum með RS vírusinn og fékk eitt krílið í hópnum minum kíghósta :/ Þannig að við erum ekkert að drífa okkur í stórverslanir með hann, látum duga að kíkja í heimsóknir og smærri verslanir / verslanir með fáu fólki.

Jæja ég finn súúra lykt og litli er búinn að vera að slást við brjóstið núna í nokkrar mínútur svo það þýðir að það er kominn tími á nýja bleiu!

Hanging in there

Ef hann er vakandi, þá er hann grátandi, nema ég sé að gefa honum. Það lekur appelsínugulur vökvi úr rassinum á honum og það er súr lykt úr bleiunum. Naflaslitið er farið að standa lengst út í loftið og fríkar mig út. Hann grætur þar til hann hóstar og það heyrast drungaleg hljóð úr maganum hans. Hann gubbar helling, bæði yfir sjálfan sig og foreldrana. Vill bara sjúga en slæst samt stundum við brjóstið þegar hann þarf að rembast. Hann sefur ekki mikið, vakir mest allan daginn með nokkurra mínútna lúrum hér og þar en sefur á nóttunni, 2 og 2 tíma í einu.

Mottóið okkar þessa dagana

Við hringdum á bráðamóttöku barna kl 1 í nótt til að athuga hvort það væri e-ð sem við gætum gert fyrir hann eftir nokkra klukkutíma af gráti, en svörin voru stuttaraleg og það eina sem við getum gert er að fara til Gests aftur í vikunni og "hang in there" þangað til. Það er ekki neinn ákveðinn tími dags sem hann er verri eða betri, þetta er nokkurn veginn sama ástandið allan sólarhringinn nema á nóttunni virðist hann eiga auðveldara með að sofna og sefur lengur (á daginn er það hátíð að ná 1 klst í einu), þangað til svona níu eða ellefu, þá byrjar ballið aftur.

Bugaðir feðgar

Þessi tími tekur heldur betur á taugarnar. Ég skal alveg taka gráti í nokkra klukkutíma á sólarhring, sér í lagi ef ég veit af hverju hann er og að hann sé í x langan tíma, en svona vesæld allan sólarhringinn reynir virkilega á. Það að hossa honum og rugga eða syngja fyrir hann virkar eiginlega ekki lengur, búbban virðist vera það eina sem róar hann svo ég leyfi honum voða mikið að sofna bara þar og sofa þar svo áfram. Rassinn minn er hressilega dofinn og nipplurnar enda örugglega 10cm langar, en honum virðist líða vel þarna og það er fyrir öllu.

Svona erum við núna

Sjálfstraustið mitt er tæpt þessa dagana og er ég farin að gráta hreinlega með honum í verstu köstunum. Í gær treysti ég mér ekki til að skipta ein á honum því ég fór bara að skæla við að sjá vökvann í bleiunni og naflann skagandi út, rauðan og glóandi. Mig langar svo að laga magann hans, það er svo vont að horfa á hann gráta svona sáran og geta ekkert gert, aftur og aftur og aftur.

Þetta er skrýtinn tími en sem betur fer erum við Albert dugleg að halda utan um hvort annað og við gleymum ekki að njóta hans. Þetta er jú einu sinni jólamánuðurinn og við erum með dásamlegan gullmola til að hugsa um, það kallar maður gott hefði ég haldið. Við erum í góðum höndum hjá Gesti, við erum dugleg og við erum jákvæð. Við ætlum að sigrast á þessu og barnið okkar mun vera það hamingjusamasta í bænum og við montnustu foreldrarnir. Sem betur fer eigum við góða að sem hlúa vel að okkur með aðstoð og fallegum orðum og látum við allt annað sem vind um eyru þjóta enda yfir það hafin og upptekin af öðru.

Hver þarf teppi..

..ef Lúsí er nálægt?

Broskallinn minn

Löng og erfið nótt að baki. Greyið litla grét og rembdist og grét. Glatað að geta ekkert gert fyrir hann. Maður reynir að dúa og hrista og sussa og gefa brjóst en það virðist ekkert duga til. Frá 4.30 til um 8 í morgun var hann svona óvær en svo náði hann loksins að sofna. Samt sér maður að það er e-r óværð í honum þó hann sofi, hann er alltaf að herpast og rembast / gráta upp úr svefni.

Einn dag í einu, það er víst það eina sem dugar. Hálfpartinn vona ég að þetta mjólkurdæmi sé ástæðan fyrir magavandamálinu, því þá er maður kominn með lausn við vandanum. Svo aftur vona ég að svo sé ekki því þá þarf ég ekki að vera með matarræðið mitt undir smásjá og alltaf að fá samviskubit yfir að vera mögulega að borða e-ð skakkt, og auðvitað væri lang best ef þetta væri e-r kveisa sem bara lagast að sjálfu sér og engar áhyggjur af neinu.

Núna er komin vika af mjólkurlausa matarræðinu og hann er allavega ekki orðinn góður þó nillinn sé búinn að minnka. Næsta skref er svo að taka hann alveg af brjósti og ég kvíði því. Ugh ég þoli ekki að vera svona hjálparlaus með þetta!

En inn á milli þegar maginn er til friðs fáum við dásamleg móment með honum þar sem hann brosir út að eyrum. Æðislega sætt að sjá svona stórt bros á svona litlu andliti.

:D

Þær stundir fleyta manni algjörlega í gegnum erfiðu stundirnar. Í gærkvöldi þyrmdi samt yfir mig hvað ég er e-ð vanmáttug í þessu og ég var voða lítil í mér. Mig langar svo innilega mest af öllu að vita hvað er að svo ég geti farið í baráttu-mode og fleygt þessum kvilla lengst út á hafsauga.

Einn dag í einu, einn mjólkurlausan bita í einu og einn rembing í einu. We can do this!

Einn dagur í einu

Gestur Pálsson er frábær læknir. Við komumst að hjá honum í síðustu viku og hann er búinn að hringja í mig nánast upp á dag til að fylgja eftir og athuga hvernig stráknum líður, meira að segja um helgina. Staðan er núna sú að litli er enn órólegur, vill yfirleitt ekki vera lagður niður heldur að maður haldi á honum og ruggi eða hristi. Hann er kominn með naflaslit af orginu greyið og það er alveg að fara með mig, mér finnst svo icky að sjá það :S En það er víst ekkert sem við getum gert við því, Gestur segir að þetta muni lagast þegar hann hættir að vera svona óvær. 

Hann orgar oft mjög mikið þegar ég er að gefa honum því þá reynir hann að kúka og það gengur e-ð illa. Síðustu vikuna er hann búinn að vera að fá niðurgang, bara glær/gulur vökvi úr rassinum á honum og fullt af prumpum, en svo einu sinni á dag kemur sprengja þar sem bleian hefur vart undan. Síðan er liturinn búinn að vera að breytast aðeins, í staðinn fyrir karrýgulu kotasæluna er liturinn stundum græn/brúnn. En Gestur fylgist vel með og ætlar að hitta okkur seinna í vikunni.

Steinsofandi á mánaðar afmælinu sínu

Gestur sagði að það gætu verið nokkrar ástæður fyrir óróleikanum en góðu fréttirnar eru að hann er ekki kveisubarn (colic). Í fyrsta lagi gæti verið að hann sé bara með e-a leiðindapest, sem gæti passað því hann er búinn að vera mjög stíflaður í nebbanum og hóstar mikið. Svo gæti líka verið að hann væri með sýkingu í görninni. Gest grunar að hann þoli ekki að ég borði mjólkurvörur svo ég má ekki borða neitt sem inniheldur kúamjólkurafurð þessa dagana. Að lokum gæti hreinlega verið að hann þoli ekki mjólkina mína og til að tékka á því þarf ég að taka hann af brjósti í smá tíma og mjólka mig á meðan til að halda henni við. Úff hvað ég vona að það sé ekki tilfellið. 

En hann drekkur vel og þyngist eins og enginn sé morgundagurinn. Mig einmitt dreymdi í nótt að hann væri orðinn 9 kg og drykki alla drykki sem hann komst í færi við, t.a.m. svala og vatn. Svo þurfti ég líka að bursta skóna hjá 3 læknum ef mig langaði að tala við Gest. Skemmtilegt!

Lúsí fer ekki langt þó ég sé að gefa litla!

Þannig að þessa dagana les ég aftan á allar vörur og spái í hvern einasta bita sem ég tek. Ég var ekkert smá sátt með að mega borða snúð (hvern hefði grunað að það væri engin mjólk í snúðum?!) en af því að ég hef ekki kynnt mér nógu vel allt sem ég má borða þá er matarræðið ansi einhæft þessa dagana! Þurrt brauð með banana á morgnana, ávextir yfir daginn og rúsínukökur í massavís. Heill sé smjörlíki að vera ekki mjólkurafurð! Á afmælinu mínu fékk ég svo rosa góðan Saffran kjúlla án sósu og hjónabandssælu og var mjög sátt með það þó sælan bragðist óneitanlega betur með glasi af ískaldri mjólk. 

Á laugardaginn byrjuðum við daginn á að fá fullt af vinkonum mínum í afmælishádegismat. Það var alveg æði og litla fannst það ekki leiðinlegt heldur, Dagný "stjúpmamma" vildi helst ekki leggja hann frá sér enda var hann alveg sem bráðnaður í fanginu hennar. Hann fékk svo smá að ganga á milli og svei mér þá ef hann kveikti ekki undir klingi í nokkrum eggjastokkum! Um kvöldið fengum við boðsmiða að sjá Frostrósir í Hörpu og eftir smá ákvarðanakvíða þá ákváðum við að skella okkur og setja drenginn í pössun í fyrsta sinn. Dagný tók að sér verkið og þó hann hafi heldur betur látið hana hafa fyrir sér þá gekk það rosa vel og þá er það æðislegt að vita að við getum greinilega sett hann í pössun í framtíðinni. Hún gekk um gólf með hann, hossaði honum og söng og gaf honum svo úr pela smá mjólk sem ég hafði handmjólkað fyrr um kvöldið. Næst þegar hann fer í pössun ætla ég samt að vera búin að redda mjólkunarapparati því átsa það er ekki gott að flýta sér að handmjólka sig!

Það var æðislegt að fara aðeins út og vera 2 ein saman og vita af litla í góðum höndum. Síðasta mánuðinn hef ég náttúrulega sama og ekkert farið út, nema þá í Nettó eða Bónus eða kannski til mömmu og pabba. Ég var ansi ryðguð í að setja á mig augnskugga en það var rosa hressandi að fara í föt sem maður vill ekki fá ælubletti í, greiða sér og fara á smá "deit" saman. Óneitanlega var smá erfitt í bílnum á leiðinni frá Dagnýju að horfa á beisið tómt í aftursætinu og það voru alveg einhver tár sem hefðu viljað komast út nema ég harðbannaði þeim það því ég var bæði með ælæner OG maskara! :P En ég jafnaði mig fljótt á þessari hormónasveiflu og það hjálpaði helling að Dagný sendi okkur update með smsi mjög reglulega yfir kvöldið. 

Út í fyrsta sinn post baby, í Eldborgarsal Hörpu

Mér tókst reyndar að ná mér í e-a kvefvitleysu svo ég er búin að vera ansi skítleg síðan um helgina. Bara þetta týpíska, eyrna- og hálsbólga, beinverkir og hiti. Ossalega skemmtilegt. Versta finnst mér kvefið sjálft í andlitinu, augun bólgin og nefið rautt en sem betur fer á ég Nezeril sem er besti vinur minn í þessu ástandi! Litli sefur yfirleitt ekki lengur en í 2 tíma í einu á nóttunni og þá tekur við >klst gjöf og bleiuskiptingar og ég finn að svona slitinn svefn lætur mér vera lengur að batna en venjulega. Albert er á fullu í prófum þannig að ég reyni að gefa honum sem mest næði og góðan nætursvefn þó mig langi stundum mest að biðja hann um að þjóna mér um allt í þessu ástandi! :D

Feðgarnir að spjalla og Lúsí ekki langt undan

Inn á milli þegar hann er verkjalaus fáum við æðislegar stundir með litla. Hann svoleiðis spreðar brosunum á okkur og er að byrja að hjala. Honum finnst æðislegt að horfa á hluti með miklum kontrast og getur starað heillengi á fleti sem eru annað hvort hvítir með svörtum bakgrunni eða öfugt. Það þarf ekki mikið til að skemmta drengnum! Svo er hann orðinn svaka duglegur í að halda höfði, reyndar var hann byrjaður á því nokkurra daga gamall en núna er hann farinn að halda lengur og lengur í einu.

Duglegur að halda höfði og pabbinn ekkert smá montinn!

Hann á það til að vaka alveg svakalega mikið yfir daginn og þá verður manni lítið úr verki og jólaundirbúningurinn situr á hakanum. T.d. í gær þá vakti hann frá 12-20 með smá lúrum inn á milli. Nóg að gera hjá okkur! Það er nefninlega þannig að hann sofnar hjá okkur en vaknar alltaf eftir nokkrar mínútur eða um leið og maður leggur hann frá sér. Þannig að við leyfum honum bara að lúra í fanginu okkar :)

Montin amma

Í gær var mamma með hann í fanginu á meðan við hjúin elduðum okkur gúrmei súpu. Mömmu fannst það ekkert leiðinlegt held ég, hún var líka búin að baða hann með mér en það er ekkert smá krúttlegt hvað honum finnst gott að fara í bað. Handklæðið er svo allt í lagi (ekki eins skemmtilegt og baðið) en bleian er yfirleitt frekar leiðinleg en það að fara í ermar er klárlega það allra leiðinlegasta.

Kúrustund

Jæja best að fara að segja þetta gott, ég heyri að bleian er að fá fyrir ferðina svo ég þarf að sinna drengnum, sem er búinn að lúra í vöggunni í næstum 2 tíma núna! (jeij!) Í kvöld ætlum við að horfa á bíómynd og mun ég væntanlega gomma í mig suðusúkkulaði og hlaupi en það tvennt heldur mér og nartþörfinni minni alveg á floti þessa dagana. Ein mynd að lokum því  hann var svo sætur í morgun eftir að ég gaf honum uppi í rúmi.

Kúrumús

Gráti grát

Aumingja litla músin mín er búinn að gráta og gráta undanfarna daga. Við töluðum við hjúkrunarfræðing í gær sem vildi fá hann niðureftir í vigtun til að vera viss um að hann væri að fá nógu mikið og þyngjast nóg. Litli maðurinn er orðinn tæp 5kg svo hann er að þyngjast feikinóg og er jafnvel að fá aðeins of mikið. Hún heldur að hann sé að detta í ungbarnakveisupakkann og sagði okkur að panta tíma hjá lækni sem sérhæfir sig í því. Mikið svakalega vona ég að þetta sé tilfallandi hjá litla okkar og að hann sé ekki kveisubarn! En t.d. í gær þá náði hann að sofa kannski samtals í 1 klst frá 9 um morguninn til 16 um daginn og grét þar á milli. Svakalega vont að sjá hann gráta svona, hann verður eldrauður í framan og maginn grjótharður. Svo kreistist svoleiðis gráturinn upp úr honum og mömmuhjartað brotnar :(

Hann nær að sofna ef maður hossar honum og bankar

Við erum búin að þróa með okkur alls konar ráð til að láta honum líða betur, best virkar að hossa honum duglega eða sveifla til og frá. Stundum setjum við kranann á fulla bunu eða blöstum tónlist fyrir hann og þá róast hann. Bílstóllinn stendur líka fyrir sínu, það er gott að rugga honum í honum eða taka hann upp og sveifla honum til og frá því ef hann sofnar þá er hægt að leggja hann niður og leyfa honum að sofa þar. Moby Wrappið hefur líka verið að reynast okkur mjög vel, það nær yfirleitt að róa hann niður ef maður labbar um og dúar vel í hnjánum.

Gott að vera í Moby, Krummi stressar sig ekkert á orginu.

Þannig að þessa dagana eyðum við deginum að mestu leyti í að hrista og hugga og banka og dúa. Æhh, núna t.d. er hann búinn að vera að lúra í vöggunni í um klst. og núna hrín af og til í honum og hann stynur og hóstar. Svo grætur hann smá og ég er nokkrum sinnum búin að standa upp til að hugga hann en þá sofnar hann aftur. OHH mig langar svo að LAGA það sem er að hrjá hann!

En greyið litla er oft alveg búinn á því eftir öll átökin og þá finnst foreldrunum ekki leiðinlegt að taka myndir af honum!

Uppgefin lítil mús

Ég er samt að vona að þetta sem er að hrjá hann sé tilfallandi magakveisa. Ég vaknaði nokkrum sinnum í nótt því mér var svo illt í maganum og svo var mamma að hringja og hún er komin með í magann líka. Mikið væri það óskandi!

Hjúkrunarfræðingurinn sem við töluðum við í gær var alveg yndisleg, skoðaði hann í bak og fyrir og eins og flest allir heilbrigðisstarfsmenn sem hafa skoðað hann kommentaði hún á hvað hann væri sterkur. Sterkur og hraustlegur. Jeij :)

Chilla hjá Dagnýju frænku

Inn á milli náum við sambandi við hann, kannski þegar hann er nýbúinn að bomba í bleiuna sína og þær stundir eru dásamlegar. Rétt áðan hélt Albert á honum og söng fyrir hann svo skemmtilega að litli brosti sínu blíðasta en fyrsta aaalvöru brosið (100% ekki magabros) kom 30. nóvember eftir afmælið hennar mömmu.

Hér er hann að hlusta á pabba sinn syngja stefið úr Malt og Appelín auglýsingunni

Og hér er hann að brosa til pabbans :)

Hjúkrunarfræðingurinn sagði að matarræðið mitt hefði að öllum líkindum ekkert með magaverkinn hans að gera, en bara til öryggis ætti ég að prófa að taka út mjólkurvörur í eina viku. Það er hægara sagt en gert! Svo stakk hún líka upp á að við prófuðum Pussicat snuð en hingað til hefur gengið mjög illa að venja hann við snuðið. Hann kúgast bara og verður pirraður og hristir höfuðið. En við gefumst ekki upp, ónei!