Brjóst-amjólk, allan daginn út um bæinn, brjóst-amjólk

Mér er um og ó! Nei samt ekki, ég tek hattinn ofan af fyrir henni! Það virðist vera sem hún sé lækningin við öllum heimsins vandamálum sem geta hrjáð litlu krílin. Eins og sést í síðasta pósti var litli orðinn nánast afmyndaður í framan (smá dramatísering) því hann var svo útgrafinn af bólum. Ég prófaði síðustu 2 morgna að smyrja brjóstamjólk á bólurnar (las e-s staðar að það ætti að hjálpa) og viti menn, það er ALLLLT annað að sjá barnið. Risa bóluklasar með fullt af hvítum toppum hreinlega þornuðu upp, núna eru bara rauðir blettir hér og þar um andlitið, en ég hef fulla trú á að þeir hverfi því ég stóð við mitt og kreisti ekki eina einustu bólu. Það getur vel verið hrein tilviljun að bólurnar hafi látið sig hverfa á sama tíma og ég prófaði þetta með mjólkina, en mér finnst hún samt sem áður vera algjört kraftaverkatól.

Litla bollan mín, miklu skárri af bólunum en samt ekki viss hvað honum finnst um myndatökuna....

Versta er að hún er út um allt. Litli slubbar svolítið vel þegar hann drekkur svo taubleiurnar hrannast upp í þvottakörfunni, svo gubbar hann henni iðulega á okkur foreldrana. Síðan eru öll fötin mín og rúmföt útötuð í henni og mér finnst ég vera öll útsmurð. Ég á fastlega von á því að þetta sé takmarkað tímabil á meðan við náum betri tökum á þessu öllu saman, eða ég ætla rétt að vona það! :D Síðan þarf ég að endurskoða fataskápinn minn með tilliti til gjafarinnar því eins og er finnst mér finnst ég vera í svona 3-4 átfittum sem ég rótera dag frá degi.

Albert vigtaði hann (með því að fara á vigtina sjálfur svo þetta er ekkert hárnákvæmt) í gær og þá var hann búinn að þyngjast um hálft kíló. Hálft kíló!! Bollabollabolla :P Það er eins og Albert myndi bæta á sig 10 kg á nokkrum dögum. Vel gert búbbur! En það virðist hafa verið rétt sem hjúkrunarfræðingurinn sagði, að hann hafi hreinlega verið að fá of mikið, því við erum farin að lengja bilið milli gjafa núna og þvílíkur munur á barninu! Hann sefur, vaknar til að súpa og skoða heiminn og sefur svo meira. Æðislegur.

Í dag er hann tveggja vikna. Ég bakaði kryddbrauð og jóla-randaköku í tilefni dagsins. Svo buðum við pabba í mat og það er ekkert smá krúttlegt að sjá hvað pabbi er skotinn í stráknum en finnst hann enn voða voða brothættur.

Afinn og dóttursonurinn

Mér er alveg batnað, þetta var greinilega e-r 24 tíma pest sem ég náði mér í. Ég var mjög slöpp í gærkvöldi og þetta minnti mig óþægilega mikið á aðdraganda fæðingarinnar en ég náði að hvílast vel í nótt og lengi og hlóð batteríin í topp.

Litli var með svo stíflað nef í morgun að við gáfum hofum saltvatns"ampúlu" í nefið og þó hann væri mjög svo ekki hrifinn af því (og lét skoðun sína mjög skýrt í ljós) þá snarvirkaði það. Skírnir droparnir virðast líka vera að virka því prump og rop eru mikið viðráðanlegri en þau voru. Svo tók hann sig til og nillaði yfir pabba sinn í kvöld og pissaði bunu upp í loftið þegar mamman kom til að bjarga pabbanum. Afanum fannst mjög gaman að sjá hann stríða okkur foreldrunum svona.