Monday, November 19, 2012

Ljúfa lífið

Litli sefur vært í vöggunni og ég sit í stofunni og hlusta á Hjálma á meðan Lúsí lúrir við hliðina á mér. Mikið svakalega hef ég það gott :) Albert fór í skólann í morgun, ég var smá stressuð að vera ein með hann í marga klukkutíma í fyrsta sinn en það gekk voða vel. Ég er smá syfjuð eftir nóttina en ég tími ekki fyrir mitt litla líf að fara að sofa!

Hér eru nokkrir punktar um það sem hefur á daga okkar drifið síðan síðast:
  • Við böðuðum hann án aðstoðar ljósu og hann kom ekki með eina einustu kvörtun, líkaði baðið mjög vel. Ég setti smá kókosolíu út í vatnið því hann er svo þurr að húðin er að flagna og hann var svo mjúkur og dásamlegur eftir baðið.
  • Naflastúfurinn datt af þegar hann var viku gamall. Auðvitað meðan klígjugjarna ég var að skipta á honum. Ég fríkaði smá og kallaði á Albert (mörgum sinnum) sem kom hlaupandi mér til bjargar, þreif svæðið og henti stúfnum. Núna er litli með mjög krúttlegan nafla en það blæddi samt smá úr honum eftir þetta.
  • Hann er allur orðinn útsteyptur í hormónabólum í framan. Litla pizzafeisið mitt. Það fer alveg með mig að sjá hann svona, en ég vona að hann finni ekki fyrir þeim. Við pössum okkur að hafa hann í scratch mittens sem hann fékk frá Dagnýju frænku svo hann klóri enga bólu og fái ör. Ég sit aftur á puttunum því ég LOFA að þrátt fyrir mikla freistingu mun ég ekki kreista eina einustu.
  • Sýkingin í auganu er enn ekki farin. Við þrífum augað samviskusamlega alltaf þegar það kemur gröftur og setjum lyfið í augað hans 2x á dag við litla hrifningu hans.
  • Síðustu 3 daga hefur hann verið að fá pílur í magann og það fer alveg með hjartað mitt að sjá hann engjast. Stundum hálf grætur hann upp úr svefni, allur saman herptur, eldrauður í framann en sofnar svo aftur. Úff... En hann er rosa duglegur að kúka og er dásemdin ein ef hann er ekki pirraður í maganum, hjalar og skoðar heiminn.
  • Hann fékk smá bruna í nárann í gær í húðfellingu. Albert keypti kartöflumjöl og núna verður þessum bruna sagt stríð á hendur, Ósk-style. Mafakka!
  • Albert er enn betri pabbi en mig hefði grunað og þá er sko mikið sagt. Ég elska að horfa á þá 2 saman og sérstaklega þegar litli er órólegur og Albert syngur hástöfum fyrir hann til að róa hann eða sveiflar honum til hliðanna og segir heijja hóóóa, það toppar krúttskalann.
Sæta músin mín
  • Brjóstagjöfin gengur rosa vel en ég á alltaf í smá erfiðleikum með að muna hvorum megin ég gaf honum síðast, Albert man það sem betur fer alltaf. Svo veit ég aldrei hvenær hann er búinn úr brjóstinu en það er einmitt mikilvægt að hann nái að klára áður en honum er boðið hitt svo hann fái rjóma líka, ekki bara undanrennu.
  • Ef ég legg hann á annað brjóstið þá fossar úr hinu á meðan ef það er langt síðan (2 klst+) hann fékk úr því síðast.
  • Við fórum með hann í heyrnamælingu og hann stóðst hana með prýði og svaf allan tímann, vaknaði ekki einu sinni þegar við vorum komin heim og ég búin að klæða hann úr og leggja hann í vögguna.
  • Það er rosalega þægilegt hvað hann er ekki hvekktur. Í gær t.d. þá rúllaði ég honum inn í eldhús (í vöggunni) og fór að baka og hann kippti sér ekkert upp við það þó kraninn, örbylgjuofninn, kitchenaidin og handþeytarinn létu í sér heyra. Lúrði bara áfram. Love him.
  • Á nóttunni sefur hann ýmist í vöggunni eða uppí hjá okkur. Fer eftir því hvort ég hafi nennu í að leggja hann aftur og aftur í vögguna eða hvort mig langi í auðveldu leiðina þar sem hann liggur uppí, ég gef honum, hann sofnar, ég rúlla honum á bakið og hann sefur áfram.
  • Nætur 2 og 3 heima var ég í svarta lazyboy stólnum frá Stínu því hann vildi bara vera á brjóstinu og orgaði ef ég lagi hann frá mér. Þá fór ég bara fram og "svaf" sitjandi með hann á búbbunni. Mikið er ég fegin að þess þarf ekki lengur!
  • Mjaðmirnar mínar eru allar að koma til, finn samt vel að ég þarf að passa líkamsstöðuna hvort sem ég stend, ligg eða sit til að forðast skrýtna smelli eða verki.
  • Það er loksins að hætta að blæða og ég er alveg hætt að finna fyrir samdráttarverkjum en finn samt stundum til í klofinu ef ég þarf að standa, það er samt orðið miklu skárra bara í dag og í gær og ég er líka farin að geta setið á venjulegum stólum.
  • Ljósan sagði okkur að greiða honum oft til að örva hársvörðinn og forðast þannig skán, en ég þori það ekki núna því hann fær bólurnar líka í hársvörðinn og ég vil ekki poppa þær með greiðunni. Við verðum þá bara að díla við skánina þegar hún kemur.
  • Hann grætur sára lítið. Honum finnst ekki gaman að láta skipta á sér og hann er ekki sá þolinmóðasti að bíða eftir búbbu en yfirleitt lætur hann smá kvart og kvein nægja og er frekar spar (sem betur fer!) á gráturinn.
  • Ég gæti starað á hann endalaust. Og strokið honum. Og þefað af honum. Og kysst hann. Og fiktað í litlu puttunum og tánum. Og hlegið að svipunum hans.
  • Hann er mjög oft með krumpur á enninu og dregur iðulega aðra augnabrúnina upp og minnir mig alltaf á Johnny Bravo!
"Hey there little lady!"

Jæja hann er aðeins farinn að rumska og leita litli stubburinn, og meira að segja bomba smá í bleiuna sína þannig að það er kominn tími á mig! 
Kv. hamingjusama væmna gellan :)

No comments: