Veitiggi

Magnað hvað slitinn svefn hefur áhrif á minnið hjá manni. Við Albert þurfum virkilega að leggja höfuðið í bleyti til að geta munað hvað við gerðum kvöldinu áður og ég get ekki fyrir mitt litla líf munað hversu oft ég gaf litla yfir nóttina. Ég man eftir löngum vöknunum, eins og í nótt vorum við vakandi í 1,5 tíma því litli kúkaði og þegar hann var búinn úr báðum brjóstum fékk hann svo mikið upp í sig að ég þurfti að hafa hann uppréttan þar til hann gat sofnað.

Í gær fór ég ekki úr náttfötunum allan daginn. Sturtaði mig alveg og var dugleg, en bara á náttfötunum! Það var voða næs, en í dag langar mig út. Það er svo geggjað veður að við ætlum að fylla á dekkin í vagninum og fara með litla að sækja Gunnar á leikskólann. Það var auðveldara að fá Gunnar á leikskólann enn þegar komið var að því að fara í skóna þá kom línan sem ég kvíði alla morgna fyrir að heyra; "Gunnar vill ekki fara á Seljaborg". Ég held að hann sé með kinnholu- eða ennisholubólgu. Hann er búinn að lemja sig rosa mikið í höfuðið um helgina og kvartaði undan verk í enninu. Hann togar voða mikið í eyrun sín og er alltaf með um 5 kommur. Í dag er mánudagur og á miðvikudaginn er aðgerðin. Ég er að spá í að heyra í doksa með hvort það sé allt í lagi að hann sé kvefaður í aðgerðinni.

Litli grætur voða mikið á kvöldin. Veit ekki hvort það sé hægt að flokka hann sem kveisubarn en við þurfum voða mikið að rugga honum, sussa, gefa snuð, syngja fyrir hann og ganga með um gólf. Maður heyrir blurulur í maganum hans og þegar hljóðin hætta þá róast hann. Bólurnar eru nánast farnar, bara rauðir blettir eftir þar sem þær voru. Flagnið er líka búið að minnka og augun hans farin að vera meira opin. Mér finnst hann líkjast Gunnari meira með hverjum deginum. Gunnar er yndislegur við hann! Ég hefði ekki getað trúað því hvað hann er góður við likka baddnih. Alltaf ef hann heyrir í litla gráta þá biður hann okkur að knúsa hann / setja í vögguna / gefa honum brjóst og svo útskýrir hann fyrir okkur að honum sé bara illt í maganum og allt sé í lagi. Í gær fór litli að gráta í vöggunni og við foreldrarnir vorum ekki nógu snöggir að bregðast við svo Gunnar stóð hjá honum og strauk um höfuðið og breiddi yfir hann teppi. <3

Sól og snjór

Ég held að það sé að gera góða hluti að gefa Gunnari stíl fyrir leikskólann. Í morgun lamdi hann sig nokkrum sinnum í höfuðið en þegar var komið að því að fara af stað var hann svo spenntur fyrir því að mega fara í stígvélunum  að hann talaði ekkert um að vilja ekki fara! Það var ekkert smá gott í hjartað, man ekki hvenær það gerðist síðast að hann sagði ekki að hann vildi ekki fara. Ég held það hljóti að vera að þegar honum líður betur líkamlega fari honum að finnast skemmtilegra á leikskólanum.

Í gær þegar Albert sótti hann var hann rennandi blautur í fæturna því hann hafði verið úti að drullumalla. Í morgun þegar hann vaknaði var hann hás og hóstandi. Núna krossleggjum við alla fingur og allar tær um að hann verði ekki veikur, hann má ekki missa af aðgerðinni á þriðjudaginn!

Í gærkvöldi fór Albert á tónleika þegar Gunnar var sofnaður. Litli vakti Gunnar með öskrum þegar ég var í miðri kúkableiu og Gunnar kom helsáttur fram í stofu og ætlaði ekki að sofa lengur. Sjitt! Hann lagðist á gólfið og var sjáanlega yfir sig þreyttur svo ég kláraði bleiuna, fyllti á stútkönnuna hans og grölti inn í svefnherbergi. Hann gaf sig og skreið upp í og sem betur fer lét hann sér nægja að ég labbaði um herbergið með litla í fanginu (í staðinn fyrir að sitja hjá honum eins og venjulega) því um leið og ég stoppaði fór sá stutti að kvarta, enda bara búinn úr öðru brjóstinu. Hann vaknaði svo aftur og sofnaði á gólfinu á milli rúmsins og beddans og ég sat bara hjá honum og gaf brjóst á meðan. Það var því léttir þegar Albert kom heim og ég gat rétt honum litla á meðan ég kláraði dæmið með Gunnari!

Það er yndislegt veður úti og ég geeet ekki beeeeðið eftir að mega fara út með litla í vagninum. Ljósmóðirin sagði að það væri miðað við 4 kg eða 4 vikur fyrir nýbura að fara út. Þar sem hann fæddist tæp 4,5 kg þurfum við að bíða í 2 vikur í viðbót þar til hann verður 4 vikna. Núna reynum við að hafa alltaf e-ð að gera eftir leikskóla, fara í heimsóknir eða með Gunnar út á róló. Mamma og pabbi eru bæði veik, Gunni er að jafna sig eftir veikindi og það eru líka veikindi hjá Konna og Beggu!

Bólurnar eru búnar að minnka helling hjá litla og naflinn lítur mun betur út en það er enn að blæða smá úr honum. Hann er farinn að láta heyra hressilega í sér ef honum mislíkar meðferðin. Hann byrjar á því að kvarta smá en á núll-einni er hann kominn á háa Cið! Honum finnst óþægilegt að vera með óhreina bleiu en finnst svolítið gott að vera berró og hreinn. Þegar ég er búin að þurrka honum eftir bleiu læt ég hann oft liggja bara og hann horfir í kringum sig og gefur frá sér sjúklega krúttleg "gúúú" hljóð.

Nipplurnar mínar eru enn helaumar enda fá þær oftast að finna fyrir því ef litli er e-ð tæpur í maganum og þarf að kúka eða prumpa. Óléttubumban er löngu farin en eftir sitja súkkulaðikílóin sem planið er að skræla burt fyrir giftingu. Ég hef svosum ekki miklar áhyggjur af þeim, ég borða eins og hross og er endalaust svöng, spara ekki snakkið/poppið/nammið en samt er ég alls ekki að þyngjast. Akkúrat núna er ég mikið að sækjast í rugl mat því ég er svo þreytt en ég þykist vita að um leið og ég hætti í ruglinu að þá fari lýsið að renna. Í dag fór ég í fyrsta skipti í ekki-óléttu leggings og það er ferlega fyndið að sjá að þær passa alveg og ég get alveg notað þær en maginn er enn mjög mjúkur svo þær mynda fallega fellingu þegar ég sest!

Jæja ég ætla að fara að pinna hreiður, yfir og út! :)

15 daga

...og ég er þreytt! Svo mikið þreytt en svo mikið hamingjusöm á sama tíma. #Væm

Í gærkvöldi brotnaði Gunnar alveg sama þegar komið var að háttatíma. Við erum farin að gefa honum stíla reglulega því það er 180° munur á honum þegar hann er aðeins verkjastilltur. Þegar hann er ekki búinn að fá stíl er hann lemjandi sig í höfuðið og togandi í eyrað sitt. Hann togar í eyrað og segir "mamma, heyrirðu?". Svo má ekkert út af bregða hjá honum og þá er hann farinn að gráta og jafnvel lemja frá sér. Ég hef líka séð hann taka pirringinn út á hlutum í kringum hann þegar honum líður svona, þá lemur hann hlutinn og endar með því að kasta honum frá sér. Eins ólíkt stráknum mínum og hægt er!

Þannig að í gærkvöldi hélt ég að svæfingin myndi taka no-time því hann var búinn að fá stíl. But no! Aumingja greyið strákurinn. Ég man ekki hvað triggeraði grátinn upphaflega, enda skipti það ekki máli, ég held að hann hafi ekki vitað sjálfur af hverju hann var að gráta. Hann sat í fanginu á mér, vafinn þétt utan um mig og grét og grét og grét. Í algjörri uppgjöf! Ég reyndi að tala við hann og fá hann til að taka þátt í svefnrútínunni (hann er mjög ánægður með rútínuna og 7-9-13 þá hefur hún verið að virka mjög vel) en hann vildi bara gráta. Ég söng fyrir hann 100x og hann var alveg að lognast út af í fanginu á mér, en svo rankaði hann við sér og grét áfram.

Þetta tók allt í allt um klukkutíma og mér fannst ferlega erfitt að heyra í litla gráta frammi á meðan því það var kominn tími á gjöf hjá honum. En ég gat ekki farið frá Gunnari, ég man ekki til þess að hafa séð hann í svona mikilli uppgjöf áður, yfirleitt getur hann alltaf sagt mér af hverju honum líður illa og þá get ég hjálpað honum að laga það. Elsku strákurinn.

Í morgun vildi hann ekki fara á leikskólann og tilkynnti hann okkur það nokkrum sinnum. Ouch. En mér finnst hann vera farinn að tala meira um Kristínu svo hún er greinilega farin að sinna honum og ég veit að honum líður vel með það. Í dag er líka æðislegt veður svo hann verður vonandi settur að minnsta kosti einu sinni út, þó maður geti engan veginn verið öruggur með það. Ég gaf honum stíl áður en hann fór og vonandi fer honum að finnast meira gaman á leikskólanum þegar honum líður líkamlega betur.

Honum tókst að sofna um 9 og litli var heldur betur sáttur með að fá loksins sopann sinn. Hann byrjaði svo með vesen um 11 leytið og hélt því áfram í einhverja klukkutíma. Okkur tókst að svæfa hann á endanum og hann vaknaði ekki aftur fyrr en 5, allur pissublautur greyið. Hann var svo vakandi til um 6:30 og svaf þá til 9 en þá var hann aftur orðinn pissublautur! Greinilega vel vökvaður þessi elska svo ég spái ekkert í hvort hann sé að fá nóg eður ei.

Bræðurnir voru greinilega búnir að tala sig saman með tímasetningarnar því Gunnar mætti tímanlega upp í til okkar klukkan 6:30, alsæll með að vera vaknaður. Við foreldrarnir erum sumsé grautsyfjuð í dag en höfum ekki misst gleðina sem betur fer. Albert gat lúrt aðeins eftir að litli sofnaði í morgun því ég fór fram með Gunnar en mér tekst ekki að sofna núna þó litli sofi. Ég er svo ánægð með hvað okkur tekst að hafa gaman að þessum tíma þó hann taki vissulega oft á. Sérstaklega þegar Gunnar er acting out, þá er fáránlega næs að vera með partner in crime sem brosir fullur skilnings þegar mann langar pínu að hlaupa hreinlega á vegg.

Litli er enn alveg bólóttur, það er eins og þær hafi færst úr stað og séu núna neðar á andlitinu en þær voru.  Ég þjalaði neglurnar á honum í fyrradag því honum tókst að klóra sig til blóðs og ég var hrædd um að hann færi að poppa bólunum sínum og fá ör! Hann opnar augun alls ekki mikið, en þegar hann opnar þau eru þau farin að opnast alltaf meira og meira. Og  mér sýnist hann vera minna rangeygður en hann var í fyrstu! Hann grætur frekar mikið þegar hann er vakandi og greinilega finnst honum vont að hafa loft í maganum.

Það bræðir mig niður úr gólfinu þegar hann splæsir magabrosi á okkur og hann er líka farin að "gúa" meira með hverjum deginum. Fáránlega sæt hljóð sem hann er að gefa frá sér! Svo finnst mér eins og það gæti farið að styttast í fyrsta alvöru brosið hjá honum, ég hef allavega fengið "mýktan svip" nokkrum sinnum þegar ég er að kjassast í honum.

Brjóstagjöfin gengur allt í lagi, ég get samt ekki sagt að ég hlakki til gjafanna enda finnst mér þetta enn alveg frekar sárt. Sumar gjafir eru allt í lagi en stundum er ég alveg að drepast og þarf að bíta á jaxlinn. Enda eru nipplurnar um það bil að detta af mér! Ómægod þær eru svo aumar. Ég var í sturtu áðan og mér finnst sárt þegar vatnið lendir á þeim og svo lendi ég alveg í vandræðum þegar ég þarf að þurrka mér því handklæðin okkar eru frekar crunchy og mér líður eins og ég sé að skrapa þær með malbiki. #dramatísering

Grindin var búin að lagast helling en tók smá bakslag í fyrradag því ég þurfti 2x að halda á Gunnari. Í fyrra skiptið klemmdi hann sig á eldhúsglugganum og ég hljóp til bjargar og í seinna skiptið hljóp hann frá mér á kassanum í Bónus og ég rétt náði í skottið á honum áður en hann fór út á götu. Hversu ólíkt honum er það?? En það munar helling um að hlífa, bara eftir þessi 2 skipti finn ég mun á að labba og ég sef ekki eins vel. Ég fór ein í Smáralindina í fyrsta sinn í gær og var ekki að meika að labba hana endanna á milli, en ég gæti trúað að gott stuðningsbelti gæti hjálpað mér með þetta.

Jæja litli er vaknaður og sársvangur svo ég ætla að gefa honum. Wish me luck! :S

5 daga

Litli sefur. Hann svaf frá 3 og þar til ég vakti hann upp úr 8 í morgun! Þá var ég alveg að springa og sem betur fer tók hann vel við. Gunnar svaf líka extra lengi út af vonda veðrinu og honum fannst æðislegt að fá að fylgjast með brjóstagjöfinni. Veðrið var svo brjálað að við fórum bara öll upp í hjónarúm þar sem Albert setti á teiknimyndir í iPadinum og við litli kúrðum við hliðina á þeim og dormuðum. Í hádeginu vakti ég litla til að losa úr og hann vakti í gegnum bleiuskipti en er búinn að sofa síðan. Núna er klukkan að verða 3 og ég held að ég verði að fara að vekja hann enn einu sinni!

Þvílíkur munur á einu barni eftir að ég tók aðferðirnar í gegn við brjóstagjöfina. Ég var síðast með Gunnar á brjósti þegar hann var 13/14 mánaða og hafði hreinlega ekkert undirbúið mig fyrir að vera með nýbura á brjósti. Hugsaði með mér að ég hlyti nú að muna öll handtökin. Boy was I wrong! Jújú þetta er svosem fljótt að koma til baka um leið og maður fer að rifja upp en það hefði verið næs að vera búin í undirbúningnum áður en á  hólminn var komið. Hann tók brjóstið ekki nógu langt upp í sig svo hann gleypti mikið loft og ég var að drepast í nipplunum. Þetta orsakaði 3 svefnlausar nætur, mikinn grát og mikla þreytu! Núna er ég farin að taka mikið harðar á því að hann taki brjóstið rétt, að ekki heyrist neinir smellir og að ef takið losnar þá byrja ég upp á nýtt. Í gærkvöldi var ég reyndar komin með 2 hnúða og varð auðvitað skíthrædd um að fá sýkingu en ég lét Albert nudda á meðan litli saug og það lagaðist.

Gunnar er búinn að vera mjög ómögulegur. Hann er ekki búinn að taka lúrinn sinn í dag. Albert fór með honum inn áðan en það endaði í algjörri grátsprengju, ekka, tárum og hori. Ég skipti við hann og náði að róa aðstæðurnar en lúr var ekki í myndinni. Núna eru þeir feðgar inni í herbergi að horfa á klaufabárðana í von um að sá stutti lognist út af en ég efast um að þrjóskan hans leyfi það! Bara ef veðrið væri betra þá væri hægt að skutla honum út og þurfa ekki að húka svona heima. Við flýttum HNE tímanum og fáum að koma í lok mánaðar. Eyrað er greinilega enn að bögga hann (í vonda veðrinu í dag er hann mikið með puttann í vinstra eyranu og segir "mamma sjáááðu eyrað!"), hann er enn mjög ljósnæmur (getur ekki verið með augun opin í stofunni þegar sólin skín inn), hann fær blóðnasir ca aðra hverja nótt og útbrotin í klofinu eru búin að vera í u.þ.b. 2 vikur. Kannski tengjast þessir hlutir ekkert en við vitum að það þarf að líta að eyranu og líklega fjarlægja nefkirtlana. Þegar hann var  með lungnabólgurnar í jan og feb kíktum við til HNE læknisins (Stefáns) og hann sagði að rörið væri farið úr vinstra eyranu (hann náði ekki að taka það samt) og að það væri enn vesen á því eyra. Hljóðhimnan væri mött og það væri slím og vitleysa á bakvið hana. Á röntken kom svo í ljós að nefkirtlarnir eru of stórir.

Jæja ég ætla ekki að hafa þetta lengra í bili, ætla að vekja þetta 5 daga barn mitt til að gefa því, í von um að ná að snúa sólarhringnum aftur við.

Ég er löt

Það er svo margt sem ég ætti að vera að gera núna að mér fallast hendur! Íbúðin hefur alveg litið betur út enda er ég ekki búin að moppa, en ég verð að gera það allavega einu sinni á dag svo kisuhára / dustbunnies nái manni ekki upp að hnjám.

Nóttin var ágæt þó kvöldið hafi verið erfitt, en eftir að við gáfum Gunnari stílinn hætti hann loks að vakna í sífellu og náði að festa svefn. Hvað er þá að?? Ég sá að tönnin er alveg komin út en mögulega er hin framtönnin að trufla hann þó ég sjái það ekki. Hann vaknaði 3x í nótt, 1x til að fá snuð, 1x til að drekka og kl 5:30 fannst honum góð hugmynd að vakna í fullu fjöri svo ég tók hann uppí, gaf honum og hann sofnaði út frá því. Annað en ég! Demidd! Svo vaknaði Gunnar vekjaraklukkuna hans Alberts 6:40 og þá var ekki aftur snúið.

Mig langar svo meira en allt í heiminum að koma smá rútínu á hann og láta honum líða betur. Þessa dagana er ég í sjálfskipuðu átaki í sambandi við lúrana hans og svæfingar og matarræði. Mig langar að prófa að bæta inn 3ju matargjöfinni til að athuga hvort hann sofi ekki betur á nóttunni og jafnvel daginn líka. Eins og er er engin regla á matartímum nema við reynum að láta líða ca 3 tíma á milli en yfirleitt er það nær 2 tímum.

Ég fer með hann á eftir til meltingarsérfræðings og ég er dauðsfegin að Guðmundur doksi verður búinn að senda honum línu um bakgrunninn hans Gunnars því ég er svo taum í hausnum í dag að ég væri alveg vís til að segja að honum liði bara mjög vel og hafi alltaf gert!

Það er ferlega óþægilegt að vera svona tóm í hausnum. Mér finnst ég ekki geta hugsað almennilega! Gleymi hvað ég var að tala um í miðri setningu og get ekki fyrir mitt litla líf munað eftir öllu sem ég þarf að muna t.d. ef ég þarf að fara í búðina. Stend mig mjög oft að því að standa e-s staðar og muna ekkert hvað ég ætlaði að gera eða tala við manneskju sem ég hringdi í og man ekkert hvað ég ætlaði að segja. GAH! Svo er það mæðin og endalausu aðsvifin en það er klárlega vökvaskortinum að kenna og ég er enn allt of löt við að drekka. Sjálfskipað átak í því líka já!

Skapið á manni mætti alveg vera betra en við Albert verðum bæði cranky ef við erum þreytt. Þannig að við eigum það til að skjóta á hvort annað en sem betur fer erum við góð að tala saman og voða góð við hvort annað svo við hristum þetta fljótt af okkur. En ég hlakka til að sofa! Almennilega! Hvenær sem það verður, þó það verði ekki nema í nokkra klukkutíma samfleytt. Það væri geðveikt. Spurning hvort við ættum að setja Gunnar í sérherbergi, það er vel þreytandi að vekja hann þegar maður byltir sér eða hnerrar. Svo getur verið að ég sé of fljót að bregðast við þegar hann kjökrar á nóttunni og hann læri ekkert self-soothing. En ég get ekki hugsað þetta, pælum í því seinna :)