Ég er löt

Það er svo margt sem ég ætti að vera að gera núna að mér fallast hendur! Íbúðin hefur alveg litið betur út enda er ég ekki búin að moppa, en ég verð að gera það allavega einu sinni á dag svo kisuhára / dustbunnies nái manni ekki upp að hnjám.

Nóttin var ágæt þó kvöldið hafi verið erfitt, en eftir að við gáfum Gunnari stílinn hætti hann loks að vakna í sífellu og náði að festa svefn. Hvað er þá að?? Ég sá að tönnin er alveg komin út en mögulega er hin framtönnin að trufla hann þó ég sjái það ekki. Hann vaknaði 3x í nótt, 1x til að fá snuð, 1x til að drekka og kl 5:30 fannst honum góð hugmynd að vakna í fullu fjöri svo ég tók hann uppí, gaf honum og hann sofnaði út frá því. Annað en ég! Demidd! Svo vaknaði Gunnar vekjaraklukkuna hans Alberts 6:40 og þá var ekki aftur snúið.

Mig langar svo meira en allt í heiminum að koma smá rútínu á hann og láta honum líða betur. Þessa dagana er ég í sjálfskipuðu átaki í sambandi við lúrana hans og svæfingar og matarræði. Mig langar að prófa að bæta inn 3ju matargjöfinni til að athuga hvort hann sofi ekki betur á nóttunni og jafnvel daginn líka. Eins og er er engin regla á matartímum nema við reynum að láta líða ca 3 tíma á milli en yfirleitt er það nær 2 tímum.

Ég fer með hann á eftir til meltingarsérfræðings og ég er dauðsfegin að Guðmundur doksi verður búinn að senda honum línu um bakgrunninn hans Gunnars því ég er svo taum í hausnum í dag að ég væri alveg vís til að segja að honum liði bara mjög vel og hafi alltaf gert!

Það er ferlega óþægilegt að vera svona tóm í hausnum. Mér finnst ég ekki geta hugsað almennilega! Gleymi hvað ég var að tala um í miðri setningu og get ekki fyrir mitt litla líf munað eftir öllu sem ég þarf að muna t.d. ef ég þarf að fara í búðina. Stend mig mjög oft að því að standa e-s staðar og muna ekkert hvað ég ætlaði að gera eða tala við manneskju sem ég hringdi í og man ekkert hvað ég ætlaði að segja. GAH! Svo er það mæðin og endalausu aðsvifin en það er klárlega vökvaskortinum að kenna og ég er enn allt of löt við að drekka. Sjálfskipað átak í því líka já!

Skapið á manni mætti alveg vera betra en við Albert verðum bæði cranky ef við erum þreytt. Þannig að við eigum það til að skjóta á hvort annað en sem betur fer erum við góð að tala saman og voða góð við hvort annað svo við hristum þetta fljótt af okkur. En ég hlakka til að sofa! Almennilega! Hvenær sem það verður, þó það verði ekki nema í nokkra klukkutíma samfleytt. Það væri geðveikt. Spurning hvort við ættum að setja Gunnar í sérherbergi, það er vel þreytandi að vekja hann þegar maður byltir sér eða hnerrar. Svo getur verið að ég sé of fljót að bregðast við þegar hann kjökrar á nóttunni og hann læri ekkert self-soothing. En ég get ekki hugsað þetta, pælum í því seinna :)

Stíll á dag kemur skapinu í lag

Alveg er ég ekki að fíla það að þurfa endalaust að vera að gefa Gunnari stíla án þess að vita nkl hvað er að. Í kvöld sofnaði hann um 8.30 (eins og venjulega) svo vaknaði hann hálftíma seinna og grét í klukkutíma. Þegar svona gerist grætur hann ekki samfleytt, heldur er eins og hann sé að reyna að sofna en takist ekki að festa svefn. Hann svæfir sig með því að strjúka fingurna okkar en svo þegar hann er alveg að ná að sofna þá byrjar hann að vola. Ef maður bregst ekki nógu hratt við vindur hann sig upp og grætur. Þessa dagana gengur erfiðlega fyrir okkur að skiptast á því hann vill bara að ég sé hjá honum og ef Albert ætlar að leysa mig af þá fer allt í vitleysu og gráturinn verður harður og með ekkasogum.

Annars var dagurinn bara nokkuð góður svefnlega séð, eftir hádegi svaf Gunnar í hálftíma í vagninum en ég náði að svæfa hann aftur og þá svaf hann í klukkutíma í viðbót! Hann var svo reyndar mega ómögulegur í kvöld og við þurftum að skiptast á að ganga með hann um gólf.

Hann er reyndar búinn að vera nokkuð ómögulegur í allan dag, ég get ekki sagt að ég hafi hlakkað til þess að vera ein með hann í allan dag, bíllaus, áður en Albert fór í vinnuna í morgun. Þvílíkt ónógur sjálfum sér og alltaf að kjökra og væla. Mig grunar að tennurnar séu að bögga hann en tönnin hans er ekki alveg komin í gegn sýnist mér og hann er rauður. Hún er samt komin nógu langt út til að hann geti notað hana til að gnísta tönnunum saman! Ugh það er ekki fallegt hljóð! Ég fæ alltaf gæsahúð þegar hann gerir þetta og hann er alls ekki að spara það :D

Þreytt.is

Nóttin var löng! Nágrannarnir vöktu Gunnar með mökunarópum sínum og hann ætlaði ekki að taka það í mál að fara að sofa aftur. Svo vaknaði hann líka seinna um nóttina og í bæði skiptin bugaðist ég og gaf honum til að reyna að svæfa hann. Endaði með að taka hann uppí í seinna skiptið og hann svaf þar restina af nóttunni, þar til vekjarinn hans Alberts fór af stað um 6.30. Sem þýðir að við náðum um 4,5 tímum af svefni og erum núna tóm í hausnum því við erum bæði svo þreytt!

Við gerðum jólaseríulistaverkið okkar í gær og ég er með 2 myndarlegar blöðrur á puttanum eftir það! Það kemur ágætlega út en fullkomnunarsinninn getur bent á 100 atriði sem hefðu mátt betur fara. Fokkit, það fer upp :)

Í gær svaf Gunnar í 1,5 tíma úti í vagni! Ég marg tékkaði á honum því þetta er svo svakalega óvanalegt, en honum leið bara vel. Þannig að í dag var ég staðráðin í að endurtaka leikinn og reyndi að gera allt nkl eins og í gær en hann svaf í 40 mínútur. Sem er þó 10 mínútum lengra en venjulega, svo við horfum nú á björtu hliðarnar. Hann svaf s.s. í 30 mínútur um morguninn, 40 mínútur í hádeginu, ca 30 mín eftir hádegi og fékk sér svo smá kríu um kvöldmatarleytið. Okkar maður er aaansi argur og pirraður en ég held að tannholdið spili líka inn í það, hann er hressilega rauður þar sem framtennurnar eru að koma.

Albert er á leiðinni að kaupa stíl fyrir hann en er að ganga um gólf með hann eins og er til að halda honum góðum.

Það er ofur sætt að hlusta á Gunnar segja "mamamama", svo er hann í harðri þjálfun að læra að klappa og að sýna að hann vilji koma þegar maður býður honum það. Hann er orðinn nokkuð góður í því og ég dey úr krútti í hvert sinn.

Jæja ég þarf að hjálpa Alberti að gefa púst, svo er það búbbítæm og svo svæfing!

Daglegi vagnadansinn

Mér tókst loksins að láta Gunnar sofna í vagninum úti, það tók um 45 mín og á tímabili var ég að hugsa um að gefast upp og fara bara með hann inn. Áður en ég setti hann út gaf ég honum og hann var svooo þreyttur, nuddaði augun og geispaði og brosti og var adoreable. Þannig að ég lét hann ropa, skutlaði honum í fullt af hlýjum og þægilegum fötum og út!

Hann grét smá, og smá meira og svo BILAÐIST hann. Fokkmælæf! Ég var úti á fótboltavelli að reyna að hugga hann, búin að labba yfir fullt af grasi, hóla og allar misfellur sem ég fann en hann var alveg tjúll. Þannig að ég var komin hálf inn í vagninn til hans að reyna að syngja fyrir hann (það róar hann eiginlega best þessa dagana) og strjúka honum um lófana (það er besta svæfingameðalið) í gegnum vettlingana en þá bara spruttu fram tár og minn maður spyrnti bringunni upp og lét öllum illum látum. Hann grét þannig að það heyrðist ekki í honum, bara svona kokhljóð og rembingur, rooosa rembingur. Svo þegar hann náði andanum þá öskraði hann. Fúfff... Hvað halda nágrannarnir eiginlega um mig??

Ég endaði með að labba heim á verönd, þar tók ég regnplastið af og flugnanetið, tók skerminn og coverið niður, setti colic vídjóið í gang, tók í báða lófana hans, fór næstum sjálf inn í vagninn, gerði susss, susss í eyrað hans og náði þannig að róa hann niður. Hann var samt með ekka og ætlaði ekki að fara að sofa en var allavega orðinn rólegur. Þannig að ég stóð bara þarna hjá honum og ruggaði og sussaði og strauk lófana þangað til hann sofnaði. Og hann sefur lengi! Komnar 50 mínútur!! Eiginlega alveg magnað!

Ég nýtti tækifærið og fékk mér og kisunum að borða, hreinsaði kattasandinn, moppaði íbúðina og bjó til perumauk sem hann fær á eftir. Elska að hafa svona frjálsar hendur, mér líður eins og ég geti gert allt í heiminum! Til dæmis blogga! :D

Nóttin var ágæt, hann var reyndar vakandi í klst milli 3 og 4 og vildi bara láta halda í höndina sína og strjúka höndinni minni með fingrunum sínum. Litli kallinn minn. Honum líður ekki alveg nógu vel, hóstinn er orðinn ljótur aftur og hann er með hor og hnerra svo ég hringdi á læknastöðina og á von á símtali frá Guðmundi.

Jæja best að nýta tímann betur, ætla að fara að föndra listaverk og drekka ógeðslega mikið af vatni svo þessi vökvaskortur geti loksins farið að hypja sig og ég fái orku til að endurtaka vagnadansinn eftir hádegi!

Aðskilnaðarkvíði

Þá er hann mættur aðskilnaðarkvíðinn! Ofur krúttlegt ástand hjá litla manninum okkar, sem betur fer er mjög auðveld lausn á því en ég vona samt að það staldri ekkert allt of lengi við. Ef ég labba út úr herberginu sem Gunnar er í, fer hann að háskæla. Alveg þangað til ég kem aftur, þá brosir hann hringinn. Stundum er nóg fyrir mig að snúa baki í hann til að litla hjartað þoli ekki aðskilnaðinn! Á nóttunni og kvöldin (sérstaklega á kvöldin) er hann alltaf að vakna af og til, bara til að finna snertingu og jafnvel fá snuð. Stundum vill hann vaka í ca klukkutíma á nóttunni og skiptumst þá oftast á við vaktina enda bæði grautsyfjuð.

Á morgun fer Albert að vinna, 8-4, við lagerstarf hjá Odda niðri í bæ. Ég kvíði því smá að hann verði í burtu svona fastan tíma á hverjum degi, en ég er svosum vön því að vera ein með Gunnar svo þetta verður lítið mál ef ég skipulegg tímann vel.

Í kvöld er Albert búinn að standa í stóru og fara í gegnum fullt fullt af skjölum og sortera, henda, gata og setja í möppur. Það er e-n veginn þannig að alltaf ef við tökum til myndast blaðahrúga sem fer í "fara-yfir-seinna" bunka sem bætist svo í alls herjar "fara-yfir-seinna" skúffuna, sem Albert réðst á í kvöld. Ég tók mig til og sauð og maukaði alls konar grænmeti til að setja í frystinn. Ég er e-ð svo andlaus með þetta grænmetisdót, Gunnar hefur svo lítinn áhuga á því og svo er eins og hann fái leið á því að borða sömu tegundina of lengi. "Of lengi" í þessu samhengi er 10 mínútur :/ Að sjálfsögðu finnst honum ávextirnir miklu betri en grænmetið en hann hefur mest lítinn áhuga á þessu öllu saman og vill helst búbbuna sína. Það er líka bara í fínu lagi :)

Nenni ekki að skrifa mikið því ég er óendanlega tóm í hausnum og núna ætla ég að vera duglegri að skrifa inn. Ég er voðalega ástfangin og endalaust hlýtt í hjartanu með litlu fjölskylduna mína þó mér veitti sjálfsagt ekki af meiri svefni, nú eða vökva ;)