Gubbigubb

3 vikur í dag. Ómæ ómæ! Einu skiptin sem ég hef farið út úr húsi á þessum 3 vikum eru í 4 læknisheimsóknir og til baka, nema í gær að þá fór ég í BÓNUS líka (eftir doksa) á meðan Albert beið út í bíl með litla. Það er aldeilis!

Bólurnar eru alveg farnar. Þær tóku um viku að fara alveg (mjólkurmeðferðin hjálpaði helling held ég) og það var eins og þær hefðu hreinlega þornað upp! Þær skildu eftir sig smá þurra húð sem flagnaði af en ég var ekkert að bera neitt meira á andlitið á honum.

Í lok síðustu viku var litli svakalega stíflaður í nefinu og mikið af slími ofan í honum. Svo mikið af slími að það háði honum við að drekka og anda. Ég var kannski að gefa honum og hann búinn að safna í sopa en þá náði hann ekki andanum og lét sopan gossa niður til að anda með munninum. Svo var hann mikið að hnerra og hósta líka. Við töluðum við hjúkrunarfræðinginn sem vildi að við færum með hann til doksa því hana grunaði astma. Sjokk. Við fengum tíma um kvöldið og eftir að vera með kvíðahnút í maganum allan daginn var okkur mjög létt þegar doksi sagði að hann væri EKKI með astma og að lungun hljómuðu mjög vel. WOOHOO! Hún sagði okkur að nota saltvatnið í nefið til að losa slímið, hann væri mögulega með þröngar nasir (eða nasagöng eða hvað þetta heitir) og þess vegna safnaðist slím fyrir. Hún sagði okkur að hætta með Skírni dropana, hann væri allt of lítill í þá og að það væri bara þannig að sum börn fengju pílur í magann, that's life.

Gott að sofa svona í kjöltunni, Lúsí finnst það líka.

Maginn hélt áfram að bögga litla, hann var búinn að vera endalaust argur í gjöfunum en vildi samt bara sjúga. Hann gubbaði eins og enginn væri morgundagurinn, meðan ég var að gefa honum, beint eftir gjafir og allt þar á milli, jafnvel 2 klst seinna þegar hann var steinsofandi. Svo var hann alltaf að hósta og smjatta og var augljóslega að fá pílur í magann, henti höfðinu aftur, varð eldrauður í framan og harður eins og spíta á meðan hann rembdist. Verst var að sjá hann fá pílurnar þegar hann var sofandi því þá grætur hann sáran í smá stund áður en hann róast og sofnar aftur. Þannig að við hringdum í doksa á sunnudagskvöldið, hann sagði að þetta væri bakflæði og að við þyrftum að hafa hátt undir höfði hjá honum og ekki leggja hann strax útaf eftir gjafir. Hann sagði okkur að sjá hvernig nóttin yrði og heyra svo í heilsugæslunni daginn eftir ef hann væri ekki skárri, og fá þá áframvísun til læknis. Nóttin var löng, hann vildi bara vera í fanginu og orgaði ef hann var settur í vögguna, þó hún væri komin með góðan halla! Þannig að á mánudeginum hringdum við í hjúkrunarfræðinginn og hana grunaði að hann væri að fá of mikið og bað okkur að koma deginum eftir með hann í viktun.

Ekkert stressaður fyrir læknisheimsókn

Á þriðjudeginum (í gær) fórum við með hann í viktun og hann er orðinn 4.580g og er að þyngjast eðlilega. Læknir kom og skoðaði hann og niðurstaðan var að hann er hraustur og flottur strákur sem er með bakflæði út af of víðu magaopi sem á að þrengjast með tímanum. Þangað til þá verðum við að passa að hafa hátt undir höfði hjá honum, ropa hann vel og vandlega eftir gjafir og ekki leggja hann útaf strax eftir gjafir. Svo verðum við bara að vera með taubleiurnar á lofti því þetta ælustand er komið til að vera næstu vikurnar, við þurfum bara að "hang in there" og reyna að láta honum líða sem best meðan þetta líður hjá.

Það er yfirleitt hægt að svæfa hann ef hann fær að sofna út frá gjöfinni uppi í rúmi hjá okkur.

Þannig er nú það! Það er voða vont að hlusta á hann kveinka sér og sjá þegar hann fær gusuna upp í sig ef hann er sofandi. Svo gubbast líka í nefið á honum þannig að það er alltaf að stíflast en við erum með saltvatnsdropa til að losa um það.

Hann sefur alveg ágætlega mikið þó síðustu nætur hafi verið erfiðar, hann vill bara vera í fanginu á okkur og grætur ef við leggjum hann niður. Hann sefur best í bílstólnum og t.d. í gærkvöldi eftir að við vorum búin að ströggla í 3 tíma við að láta honum líða betur þá sofnaði hann loksins í stólnum eftir að Albert var búinn að taka gott workout í að sveifla honum fram og til baka.

Stundirnar þegar maginn lætur hann í friði eru dásamlegar. Hann er orðinn svo athugull og skýr og ég er sannfærð um að það sé mjög stutt í fyrsta alvöru brosið. Hann er auðvitað búinn að dæla í okkur magabrosum sem bræða mann alveg niður í gólf en við bíðum spennt eftir fyrsta alvöru alvöru, það á víst að koma í kring um 1 mánaðar.

Krúttubollan mín komin með keppnis undirhöku!

Ég hef það rosa gott, blæðingin virðist reyndar engan endi ætla að taka og vill hjúkrunarfræðingurinn að ég panti mér tíma hjá kvennsa ef þetta heldur áfram en ég held að þetta hljóti að fara að klárast að sjálfu sér! Síðan lét hún mig halda áfram að taka járn, en ég hætti því við fæðinguna því ég hélt að það væri óþarfi en það er ekki eðlilegt að vera endalaust að sortna fyrir augum og jafnvel plompsast á gólfið og vera heppin að hafa ekki dottið á sjónvarpshillurnar! :$ Síðan ætla ég að fara aftur að taka Omega+D og vera vel vítamínuð :)

Jæja litli er að rumska í vöggunni sinni svo ég fer að segja þetta gott. Kósýdagur í dag, Albert fór bara í 1 tíma í morgun og verður svo heima með okkur í aaallan dag sem er æðisleg tilbreyting því ég er mikið búin að vera ein með hann. Stína systir kíkti í heimsókn áðan, þvottavélin er að smjatta á krúttlegum fötum og mamma ætlar að kíkja til okkar á eftir. Við höfum það alveg hreint afskaplega gott. :) Bæ í bili!