Hálft barn og hormónar

32 vikur í gær. Mér líður rosa vel fyrir utan grindarlosið auðvitað og svo eru semí-ælingarnar pirrandi alveg en mér finnst ég ekki geta kvartað! Fer til ljósunnar á eftir og hlakka til að koma því frá, vita hvort hún vilji að ég minnki meira við mig og vita hvort bumban sé ekki alveg að mælast samkvæmt kúrfu.

Undarlegt hvað allir vilja kommenta á bumbuna. Hún náttúrulega varð ekkert áberandi fyrr en fyrir svona mánuði síðan (kannski svona 27. eða 28. viku) og síðan þá hafa allir e-ð um hana að segja, misgáfulegt! Bara í gær fékk ég 2 undarleg komment á bumbuna (fékk fleiri, en hin kommentin voru ekki svona skrýtin). Fyrra var "Af hverju ertu að fela krakkann svona? Hvar er eiginlega krakkinn?" og seinna var "What ertu komin 32 vikur? Það getur ekki verið að það sé heilt barn þarna inni, það er örugglega bara hálft barn þarna!" Fallegur visual það! :D Þessi komment trufla mig ekki neitt, finnst bara fyndið hvað fólk bullar út úr sér þegar það veit ekki hvað það á að segja. 

Fólk má kommenta á bumbuna mína eins og það vill, það pirrar mig ekki baun í bala að heyra að hún sé lítil/nett/pen eða hvaaaaða orð sem fólk vill nota yfir það. Það fyndna er að mér finnst hún ekkert svo lítil, ég bara veit að hún telst vera það. Og fólki sem þekkir mig finnst hún heldur ekki vera lítil af því að það veit hvernig maginn minn er vanur að vera! Mömmu finnst hún orðin "obboslega myndarleg" og svo hitti ég Dagnýju í gær í fyrsta sinn í 2 mánuði og hún sagði "vóhóó stóra bumba!"

Dagný einmitt smellti af fyrir mig bumbumynd, ég held undir bumbuna og þá sést hún alveg töluvert betur :)

32 vikur :)

Sprikli er búinn að vera svaka hress í gær og í dag! Hann er vanur að vera vinstra megin í bumbunni, og örugglega með hausinn niður því ég finn hikstann hans alltaf alveg neðst til vinstri. Í gær var hann kominn hægra megin og ég fann hikstann alveg hægra megin í síðunni! Svo í morgun veit ég ekki hvað hann var að gera, bumban gekk í bylgjum og mikið af spörkum sem náðu frá vinstri síðu og alveg yfir á hægri, svo þegar ég stóð upp var hann aftur kominn hægra megin. Brjálað að gera greinilega :D

Ég er í fríi í dag, bara búin að vera uppi í rúmi að lesa "Birth Club" sögur í Appi sem heitir BirthCenter í símanum mínum. Þar var ég að lesa um nokkrar konur í nóvemberhópnum sem fæddu börnin sín of snemma og fæst þeirra náðu að lifa það af og ég fann til með þeim. Þá kemur Albert inn í herbergið af baðinu, búinn að gera sig tilbúinn í skólann, og segir "Ósk, ég ætla að spila fyrir þig lag. Ég veit að þessi tónlistarmaður hefur ekki verið í miklum metum hjá þér, en mér er alveg sama - þú ert það." Svo spilaði hann þetta lag:

...og tárin mín fengu auðvitað að dansa með! Uuugh hvað gerir hann hormóna-óléttubínunni sinni svona snemma á morgnana! :D Fannst samt frekar sætt að honum brá þegar ég fór að tárast, hann vissi ekki hvað ég var meyr og ég held að hann hafi ekki gert ráð fyrir því :P Já svona er nú gaman að vera hormónal og væminn, ég get allavega hugsað mér verri hluti til að lifa með ;)