mikið væri ég til í að vera sofandi núna... vaknaði fyrir um það bil klst til að pissa, er hundsyfjuð en næ ekki að sofna aftur! Sprikli er á fullu og ég er með þreytuverk í bakinu / mjöðmunum sem leiðir niður í fætur. Svo bætist fótapirringurinn við, aldrei hefði mig grunað að það gæti verið svona gott að láta tærnar standa út undan sænginni! :)
Ég er fegin að eiga snjallsíma svona á nóttunni, get kíkt á netið (og skrifað blogg!) til að láta tímann líða. Albert vill að ég veki sig svo ég þurfi ekki að standa ein í þessu en mér finnst það hrein fásinna að vekja hann svo við getum bæði verið draugar af þreytu á morgun/eftir. Frekar dúllast ég í símanum mínum og gef sjálfri mér innantómt loforð um góðan lúr seinna í dag :P
Síðan ég vaknaði er ég búin að fá nokkra samdrætti en ég er hætt að telja þá. T.d. voru þeir alveg á fullu í gærkvöldi og bara smá stund á milli. Ég held að geðheilsan væri fljót að fara ef ég ætlaði alltaf að vera að tracka þá!
Jæja pabbi er farinn á fætur og ég komin með garnagaul, best að kíkja fram á afmælisbarnið og fá mér smá kókópuffs með honum :)
No comments:
Post a Comment