15 daga

...og ég er þreytt! Svo mikið þreytt en svo mikið hamingjusöm á sama tíma. #Væm

Í gærkvöldi brotnaði Gunnar alveg sama þegar komið var að háttatíma. Við erum farin að gefa honum stíla reglulega því það er 180° munur á honum þegar hann er aðeins verkjastilltur. Þegar hann er ekki búinn að fá stíl er hann lemjandi sig í höfuðið og togandi í eyrað sitt. Hann togar í eyrað og segir "mamma, heyrirðu?". Svo má ekkert út af bregða hjá honum og þá er hann farinn að gráta og jafnvel lemja frá sér. Ég hef líka séð hann taka pirringinn út á hlutum í kringum hann þegar honum líður svona, þá lemur hann hlutinn og endar með því að kasta honum frá sér. Eins ólíkt stráknum mínum og hægt er!

Þannig að í gærkvöldi hélt ég að svæfingin myndi taka no-time því hann var búinn að fá stíl. But no! Aumingja greyið strákurinn. Ég man ekki hvað triggeraði grátinn upphaflega, enda skipti það ekki máli, ég held að hann hafi ekki vitað sjálfur af hverju hann var að gráta. Hann sat í fanginu á mér, vafinn þétt utan um mig og grét og grét og grét. Í algjörri uppgjöf! Ég reyndi að tala við hann og fá hann til að taka þátt í svefnrútínunni (hann er mjög ánægður með rútínuna og 7-9-13 þá hefur hún verið að virka mjög vel) en hann vildi bara gráta. Ég söng fyrir hann 100x og hann var alveg að lognast út af í fanginu á mér, en svo rankaði hann við sér og grét áfram.

Þetta tók allt í allt um klukkutíma og mér fannst ferlega erfitt að heyra í litla gráta frammi á meðan því það var kominn tími á gjöf hjá honum. En ég gat ekki farið frá Gunnari, ég man ekki til þess að hafa séð hann í svona mikilli uppgjöf áður, yfirleitt getur hann alltaf sagt mér af hverju honum líður illa og þá get ég hjálpað honum að laga það. Elsku strákurinn.

Í morgun vildi hann ekki fara á leikskólann og tilkynnti hann okkur það nokkrum sinnum. Ouch. En mér finnst hann vera farinn að tala meira um Kristínu svo hún er greinilega farin að sinna honum og ég veit að honum líður vel með það. Í dag er líka æðislegt veður svo hann verður vonandi settur að minnsta kosti einu sinni út, þó maður geti engan veginn verið öruggur með það. Ég gaf honum stíl áður en hann fór og vonandi fer honum að finnast meira gaman á leikskólanum þegar honum líður líkamlega betur.

Honum tókst að sofna um 9 og litli var heldur betur sáttur með að fá loksins sopann sinn. Hann byrjaði svo með vesen um 11 leytið og hélt því áfram í einhverja klukkutíma. Okkur tókst að svæfa hann á endanum og hann vaknaði ekki aftur fyrr en 5, allur pissublautur greyið. Hann var svo vakandi til um 6:30 og svaf þá til 9 en þá var hann aftur orðinn pissublautur! Greinilega vel vökvaður þessi elska svo ég spái ekkert í hvort hann sé að fá nóg eður ei.

Bræðurnir voru greinilega búnir að tala sig saman með tímasetningarnar því Gunnar mætti tímanlega upp í til okkar klukkan 6:30, alsæll með að vera vaknaður. Við foreldrarnir erum sumsé grautsyfjuð í dag en höfum ekki misst gleðina sem betur fer. Albert gat lúrt aðeins eftir að litli sofnaði í morgun því ég fór fram með Gunnar en mér tekst ekki að sofna núna þó litli sofi. Ég er svo ánægð með hvað okkur tekst að hafa gaman að þessum tíma þó hann taki vissulega oft á. Sérstaklega þegar Gunnar er acting out, þá er fáránlega næs að vera með partner in crime sem brosir fullur skilnings þegar mann langar pínu að hlaupa hreinlega á vegg.

Litli er enn alveg bólóttur, það er eins og þær hafi færst úr stað og séu núna neðar á andlitinu en þær voru.  Ég þjalaði neglurnar á honum í fyrradag því honum tókst að klóra sig til blóðs og ég var hrædd um að hann færi að poppa bólunum sínum og fá ör! Hann opnar augun alls ekki mikið, en þegar hann opnar þau eru þau farin að opnast alltaf meira og meira. Og  mér sýnist hann vera minna rangeygður en hann var í fyrstu! Hann grætur frekar mikið þegar hann er vakandi og greinilega finnst honum vont að hafa loft í maganum.

Það bræðir mig niður úr gólfinu þegar hann splæsir magabrosi á okkur og hann er líka farin að "gúa" meira með hverjum deginum. Fáránlega sæt hljóð sem hann er að gefa frá sér! Svo finnst mér eins og það gæti farið að styttast í fyrsta alvöru brosið hjá honum, ég hef allavega fengið "mýktan svip" nokkrum sinnum þegar ég er að kjassast í honum.

Brjóstagjöfin gengur allt í lagi, ég get samt ekki sagt að ég hlakki til gjafanna enda finnst mér þetta enn alveg frekar sárt. Sumar gjafir eru allt í lagi en stundum er ég alveg að drepast og þarf að bíta á jaxlinn. Enda eru nipplurnar um það bil að detta af mér! Ómægod þær eru svo aumar. Ég var í sturtu áðan og mér finnst sárt þegar vatnið lendir á þeim og svo lendi ég alveg í vandræðum þegar ég þarf að þurrka mér því handklæðin okkar eru frekar crunchy og mér líður eins og ég sé að skrapa þær með malbiki. #dramatísering

Grindin var búin að lagast helling en tók smá bakslag í fyrradag því ég þurfti 2x að halda á Gunnari. Í fyrra skiptið klemmdi hann sig á eldhúsglugganum og ég hljóp til bjargar og í seinna skiptið hljóp hann frá mér á kassanum í Bónus og ég rétt náði í skottið á honum áður en hann fór út á götu. Hversu ólíkt honum er það?? En það munar helling um að hlífa, bara eftir þessi 2 skipti finn ég mun á að labba og ég sef ekki eins vel. Ég fór ein í Smáralindina í fyrsta sinn í gær og var ekki að meika að labba hana endanna á milli, en ég gæti trúað að gott stuðningsbelti gæti hjálpað mér með þetta.

Jæja litli er vaknaður og sársvangur svo ég ætla að gefa honum. Wish me luck! :S