Daglegi vagnadansinn

Mér tókst loksins að láta Gunnar sofna í vagninum úti, það tók um 45 mín og á tímabili var ég að hugsa um að gefast upp og fara bara með hann inn. Áður en ég setti hann út gaf ég honum og hann var svooo þreyttur, nuddaði augun og geispaði og brosti og var adoreable. Þannig að ég lét hann ropa, skutlaði honum í fullt af hlýjum og þægilegum fötum og út!

Hann grét smá, og smá meira og svo BILAÐIST hann. Fokkmælæf! Ég var úti á fótboltavelli að reyna að hugga hann, búin að labba yfir fullt af grasi, hóla og allar misfellur sem ég fann en hann var alveg tjúll. Þannig að ég var komin hálf inn í vagninn til hans að reyna að syngja fyrir hann (það róar hann eiginlega best þessa dagana) og strjúka honum um lófana (það er besta svæfingameðalið) í gegnum vettlingana en þá bara spruttu fram tár og minn maður spyrnti bringunni upp og lét öllum illum látum. Hann grét þannig að það heyrðist ekki í honum, bara svona kokhljóð og rembingur, rooosa rembingur. Svo þegar hann náði andanum þá öskraði hann. Fúfff... Hvað halda nágrannarnir eiginlega um mig??

Ég endaði með að labba heim á verönd, þar tók ég regnplastið af og flugnanetið, tók skerminn og coverið niður, setti colic vídjóið í gang, tók í báða lófana hans, fór næstum sjálf inn í vagninn, gerði susss, susss í eyrað hans og náði þannig að róa hann niður. Hann var samt með ekka og ætlaði ekki að fara að sofa en var allavega orðinn rólegur. Þannig að ég stóð bara þarna hjá honum og ruggaði og sussaði og strauk lófana þangað til hann sofnaði. Og hann sefur lengi! Komnar 50 mínútur!! Eiginlega alveg magnað!

Ég nýtti tækifærið og fékk mér og kisunum að borða, hreinsaði kattasandinn, moppaði íbúðina og bjó til perumauk sem hann fær á eftir. Elska að hafa svona frjálsar hendur, mér líður eins og ég geti gert allt í heiminum! Til dæmis blogga! :D

Nóttin var ágæt, hann var reyndar vakandi í klst milli 3 og 4 og vildi bara láta halda í höndina sína og strjúka höndinni minni með fingrunum sínum. Litli kallinn minn. Honum líður ekki alveg nógu vel, hóstinn er orðinn ljótur aftur og hann er með hor og hnerra svo ég hringdi á læknastöðina og á von á símtali frá Guðmundi.

Jæja best að nýta tímann betur, ætla að fara að föndra listaverk og drekka ógeðslega mikið af vatni svo þessi vökvaskortur geti loksins farið að hypja sig og ég fái orku til að endurtaka vagnadansinn eftir hádegi!