Núna er heldur betur búið að róast um hjá okkur. Síðustu dagar hafa farið í þvottafjallið hjá mér, ekki hefði mig grunað að við værum búin að safna svona miklum þvotti undanfarið! Það eru enn fullt fullt af verkefnum sem við reynum að saxa niður smám saman, en Albert er auðvitað á fullu í skólanum og það er ekki allt sem ég get gert sjálf því miður. Ég geri það sem ég get en reyni líka að passa grindina mína og tek mér breathers alltaf af og til því ég vil ekki keyra mig út lengur.
Heilsan er nokkurn veginn við það sama, en það munar alveg svakalega miklu að þurfa ekki að sitja allan daginn heldur get ég labbað um eða lagst niður ef mér finnst ég þurfa. Við vorum að kaupa 96 stykkja Rennie pakka og það var æðisleg tilhugsun að vita að það er síðasti pakkinn á þessari meðgöngu! Næsta skref er svo að læra að hætta að borða á kvöldin svo næturnábíturinn hætti og líka svo ég blási ekki út svona á síðustu metrunum!
Mér finnst meðgangan búin að ganga mjög vel og er búin að fíla mig í botn og er hreinlega ekki tilbúin að þessi tími sé bráðum á enda. Vonandi leyfir sprikli lilti mér að njóta þessa tíma aðeins lengur, svona fyrst ég er farin að hafa tíma til þess :P En já, mér finnst þetta búið að ganga allt mjög vel og finnst ég ekki samsvara mér í bumbuhópnum þar sem allar eru að tala um hvað þeim líður illa og að þær geti ekki beðið eftir að þetta klárist. En í beljufundi áðan þegar ég var að hitta vinkonur mínar sem ég hef ekki hitt í mjög langan tíma fannst þeim hljóma hræðilega hvernig allt er búið að vera hjá mér. Blæðingar í byrjun, flökurleikinn, samdrættir, grindargliðnun, svefnleysi, íbúðaframkvæmdir, nábítur og fyrirvaraverkir. Jú kannski ef maður setur þetta allt svona saman þá hljómar þetta ekki skemmtilega, ég hef hreinlega ekki hugsað út í það þannig. En ég held að hugarfarið skipti öllu máli í þessum efnum, mér finnst ég svakalega heppin og tek glöð við öllum þessum kvillum því ég veit að þeir eru mjög tímabundnir og þeir færa mér ómetanleg verðlaun á endanum. </væmn>
Þær í beljó vildu meina að fyrirvaraverkirnir gætu mögulega minnkað ef ég slakaði meira á. Þó ég sé hætt að vinna og framkvæmdirnar að mestu búnar þá er ég samt á fullu allan daginn að undirbúa og ég er ekki enn komin í þann pakkann sem margar fara í að vera með tærnar upp í loft að chilla og bíða eftir barninu. Vonandi gefst tækifæri til þess á næstu dögum, það væri gaman að leggja sig á daginn ef maður sefur illa og athuga hvort fyrirvaraverkirnir myndu minnka.
Í gær var date night hjá okkur Alberti :) Á meðan við borðuðum saman heima lét Albert renna í bað handa mér, svo tók ég sjálfa mig í mani- og pedi og eftir það skelltum við okkur í bíó þar sem við vorum tvö ein í salnum, ferlega kósý. Ótrúlega gaman að gera svona venjulega hluti aftur! Nóttin var reyndar löng út af kvöldátinu (skamm skamm Ósk) og grindin er ekki sátt með setuna í bíóinu í gær en það var totally worth it! Við erum meira að segja að plana að fara út eitt kvöld í vikunni og hlusta á lifandi tónlist. Get ekki beðið! :D
Í dag hringdi ég í Fæðingarorlofssjóð og fékk að vita að umsóknin um framlengingu á orlofi hefði verið hafnað því ég er óvinnufær í minna en mánuð fyrir fæðingu. Þannig að VR eru þau sem eiga að aðstoða okkur. VR sem vísaði mér burt og sagði mér að tala við Fæðingarorlofssjóð. GAH! Þannig að ég tók ööööll gögn saman, ásamt synjuninni og sendi þetta allt á VR og núna er spennandi að heyra frá þeim.
Samdrætti samdrátt... Svakalega hlýtur legið á mér að vera í góðu formi fyrst það er alltaf að æfa sig svona mikið.... Svo fyndið að sprikli lætur spörkin oft dynja á mér eftir kröftugan samdrátt, ætli honum finnist þetta nokkuð þægilegt greyinu!
Munnræpa.is... Albert kveikti á X-factor þegar ég byrjaði að skrifa og ég veit ekkert hvað er komið á blað! Þá er komið gott :)
En sjáiði hvað músunum mínum líður vel á nýja staðnum!
.JPG)
No comments:
Post a Comment