End of an era

Síðasta flísin var lögð í gær. Ég trúi því varla. Þetta var nú meiri geðveikin! Við keyptum mósaíkflísar á klósettkassann og baðkarsbrúnina og þannig flísar koma á mottum eins og ég setti inn mynd af um daginn. En á hliðunum á klósettkassanum og alls staðar á jöðrum þarf að leggja hverja flís út af fyrir sig. Síðustu tvo dagana erum við búin að þekja baðkarsbrúnina og kassann, að miklu leyti flís fyrir flís. Fyrir flís fyrir flís fyrir flís. Og ekki má gleyma að ca. þriðju hverju flís þarf að sérsníða þannig að þá þarf að mæla hana og merkja, hlaupa út með hana þar sem pabbi eða Albert skera hana, svo þarf að bera á hana lím, leggja hana á og koma fyrir stoðum svo hún sitji á réttum stað. Næsta flís. (!) Geðveiki segi ég og skrifa, klikkun. EN þetta er búið! Við tókum tæpa 12 klst í þetta í gær og núna er ekki ein einasta flís eftir. JEIJ!

Í dag ætlar Pálmi að koma og fúa með Alberti og Dagný ætlar að koma líka og við ætlum að dúllast í barnaherberginu. ENGIN líkamlega átök fyrir mig í dag, dagurinn verður tekinn í allsherjar bötnun fyrir aumingja mjaðmagrindina mína eftir erfiða helgi. Akkúrat núna er ég undir sæng, nýkremuð og fín eftir allt of langa sturtu og bíð eftir að Albert komi inn og gefi mér að borða :P Hann er nefninlega úti í skúr að þrífa bílinn og gera hann babyready.

Ég er í prjónafílu. Mjög þroskað hjá mér :P Mér var farið að ganga nokkuð vel að prjóna buxurnar á sprikla og þurfti að kaupa meira garn. Við fórum í Hagkaup og keyptum dokku sem ég byrjaði svo á úti í skúr á meðan ég hlustaði á Albert æfa sig á fóninn. Nema hvað að innvolsið í dokkunni var allt í flækju og hnútum. Geðheilsan mín var fljót að falla og ég urraði og glefsaði svo Albert tók sig til og reyndi að losa þetta. Nokkrum dögum seinna hefur okkur enn ekki tekist að leysa flækjuna, svo núna er ég í fílu og prjóna ekki neitt! Þetta verður verkefni kvöldsins :)

En það er kannski ágætt að ég sé ekki búin að vera að prjóna, það er svo pirrandi að prjóna úr svona fíngerðu babygarni þegar puttarnir eru allir í siggi eftir steypuna (flísalímið). Ég tók mynd af puttunum mínum um daginn eftir fúuna, það var eins og hendurnar mínar væru orðnar 100 ára! Allar í hrukkum krumpum, enda var ég maaarga daga að ná nöglunum fínum aftur eftir þetta.

Fúufingur með áföstum sorgarröndum

Sprikli er búinn að vera rólegur síðustu 3 daga. Venjulega er rosa partí í bumbunni og allt á fullu, en núna er það meira eins og eitt og eitt pot og smá hnoð. Ég hef ekki áhyggjur af þessu því hann er búinn að færa sig til í bumbunni, í nótt fann ég að hann var með hiksta hægra megin í bumbunni og einhvers staðar lengst inni. Hann er nefninlega vanur að liggja alveg yst í bumbunni, neðst til vinstri og sparka svo til hægri. Núna er hann einhvers staðar að fela sig þarna lengst inni :)

Það er góð tilfinning að hlutirnir séu að smella saman núna, allt að verða babyvænt loksins og svona. Þó ég haldi að ég muni ganga framyfir er það samt óþægileg tilfinning ef samdrættirnir eru orðnir svakalega harðir og margir og ekkert tilbúið. Og alltaf að hugsa plís plís plís ekki missa vatnið strax, ekki missa vatnið strax! Ef fer sem stefnir gætum við þess vegna gist í íbúðinni í kvöld í fyrsta sinn! Sjáum til :)