Nammivíma

*rop*

pítsa, kók, tromp, popp og brarri eru að halda partý í maganum mínum núna. Svona gerist þegar það gleymist að borða almennilega yfir daginn, þá dettur maður í algjört rugl þegar kvölda tekur. Við áttuðum okkur á því um 17 leytið í dag að kókópöffs var það eina sem við vorum búin að borða yfir daginn. Ég greip mér reyndar eina mandarínu líka en þetta er engan veginn nóg fyrir mig þegar Gunnar drekkur frá mér alla orku! Enda er ég alltaf botnlaus og svöng. Alveg sama þó ég hafi borðað mig pakkkksadda, þá er ég orðin svöng aftur stuttu seinna. Gallinn er að í staðinn fyrir að gadda í mig grænmeti, ávöxtum og alls konar vítamínhollustu, þá fer ég í kexskápinn :$ Kannski ekki nema von að meðgöngukílóin séu búin að koma sér vel fyrir!

Við ákváðum að nú væri komið heldur of mikið af hinu góða og að við þyrftum að taka okkur í smá intervention. Þannig að frá og með á morgun og þangað til næstu helgi megum við ekki fá okkur nammi. Fyrir eðlilegt fólk væri það sjálfsagt ekkert mál, en fyrir ofurmegaseganammigrís eins og mig þá er þetta hægara sagt en gert og ég veit það hljómar fáránlega en ég er strax farin að kvíða því! Enda tókum við mjög heimskulega ákvörðun í kvöld um að úða í okkur eins mikilli óhollustu og hægt er fyrst við megum það ekki næstu daga. Obboslega erum við sniðug!

Sætasti Gunnarinn minn er orðinn svo duglegur að halda höfði og honum finnst voða gott að æfa sig á mjúku mömmunni sinni :P

Ég er ekki að sinna doctors orders alveg nógu vel. Ég á að vera án Gunnars á hverjum degi í allavega 30 mínútur og helst fara út í "sólina" á hverjum degi líka. Best væri auðvitað að sameina þetta tvennt, að ég fari ein í 30 mínútna göngutúr á hverjum degi en það er allt of auðvelt að ýta þessu á undan sér. Ástæðan fyrir því að ég fékk þessi fyrirmæli er að ég skoraði 6 af 12 í prófinu sem maður tekur í 9 vikna skoðun þar sem verið er að skima fyrir fæðingarþunglyndi. Hjúkrunarfræðingurinn sagði að það væri mjög eðlilegt að skora 6, sér í lagi ef barnið væri kveisubarn. Ef ég hefði fengið 9 hefði þurft að skoða mig betur og ef ég hefði fengið 12 væri ég greind með fæðingarþunglyndi. En ég fékk 6 punkta og var send heim með þessi fyrirmæli og líka að ég á að reyna að sofa meira og betur. Á nóttunni á Gunnar það nefninlega til að grönta svolítið mikið og stundum ýtir hann sér alveg undir sængina (andlitið líka) og ég sef voðalega laust því ég er alltaf að fylgjast með honum. Ég hreinlega skil ekki hvernig Albert sefur þetta af sér og er það ástæðan fyrir að ég vil ekki skipta við hann um stað í rúminu til að sofa betur.

Pabbi er heldur betur búinn að vera riddarinn okkar á hvíta hestinum síðustu daga. Hann keypti 4 ljós og festi þau í eldhúsinnréttinguna, ásamt því að draga í rafmagnið þannig að hann fjölgaði innstungum í eldhúsinu úr 2 í 12! Aldeilis sem það munar um það! Ekkert smá þægilegt að hafa eldhúsið vel lýst og geta alltaf stungið í samband. Síðan í dag var hann hjá okkur að hengja upp fyrir okkur skáp sem við keyptum loksins fyrir baðið, hann átti að standa á 2 fótum en við ákváðum að skera undan honum :P Svo festi hann upp fyrir okkur klukkuna í eldhúsið og skildi okkur eftir með hangikjötshleif en vildi sjálfur ekki þyggja neitt frá okkur að launum. Kjánapabbi, besti pabbi :) Það er svo sætt að sjá hvað hann er skotinn í Gunnari, sá litli má ekki gefa frá sér pískur þá er pabbi mættur til að labba með hann.

Krummi er að springa úr hamingju þessa dagana, toppar jafnvel Lúsí á góðri stundu. Hann má nú orðið fá að fara út þegar hann vill og mjálmar svo fyrir utan þegar hann vill koma inn. Hann malar og malar og vill oftar og oftar fá að lúra hjá okkur í sófanum og í dag hoppaði hann bæði í kjöltuna mína og Alberts! Lúsí er auðvitað voða hamingjusöm eins og alltaf en maður sér að hún er smá óróleg þegar Krummi fer út, hún fylgist oft með í glugganum þó hún vilji sjálf alls ekki prófa. Hún er líka voða skotin í Gunnari og vill helst liggja ofan á honum, sem við leyfum að sjálfsögðu ekki.

Viiiil ekki fá duddu!

Ég ætti að vera farin að sofa en kem mér ekki í bólið því að þetta er eini tími dagsins sem við erum ekki á fullu að foreldrast. Á daginn sefur Gunnar svo svakalega stutta lúra að maður nær voða lítið að gera annað en að sinna honum. Svo er ég svo rugluð að þegar hann loks sofnar á kvöldin þá hálf sakna ég hans og langar mest að hanga yfir honum og stara á hann og láta mig hlakka til þegar hann vaknar. Svo loks þegar hann vaknar þá er ég auðvitað grautsyfjuð eins og kjáni en hann lætur mig fljótt gleyma því þegar hann brosir út að eyrum og setur hökuna í bringuna svo fallegasta undirhakan í heiminum nýtur sín í botn. Aldrei hefði mig grunað hversu gaman mér finnst að skipta á bleiunum hans. Ég elska það! Það er svo gaman að spjalla við hann á skiptiborðinu, nudda tásurnar hans og klípa í chubby checker lærin. Æ vá ég gæti rausað áfram í alla nótt um hversu dásamlegur hann er og hvað ég elska hann mikið en ég ætla að segja þetta gott :)