Tuesday, December 11, 2012

Einn dagur í einu

Gestur Pálsson er frábær læknir. Við komumst að hjá honum í síðustu viku og hann er búinn að hringja í mig nánast upp á dag til að fylgja eftir og athuga hvernig stráknum líður, meira að segja um helgina. Staðan er núna sú að litli er enn órólegur, vill yfirleitt ekki vera lagður niður heldur að maður haldi á honum og ruggi eða hristi. Hann er kominn með naflaslit af orginu greyið og það er alveg að fara með mig, mér finnst svo icky að sjá það :S En það er víst ekkert sem við getum gert við því, Gestur segir að þetta muni lagast þegar hann hættir að vera svona óvær. 

Hann orgar oft mjög mikið þegar ég er að gefa honum því þá reynir hann að kúka og það gengur e-ð illa. Síðustu vikuna er hann búinn að vera að fá niðurgang, bara glær/gulur vökvi úr rassinum á honum og fullt af prumpum, en svo einu sinni á dag kemur sprengja þar sem bleian hefur vart undan. Síðan er liturinn búinn að vera að breytast aðeins, í staðinn fyrir karrýgulu kotasæluna er liturinn stundum græn/brúnn. En Gestur fylgist vel með og ætlar að hitta okkur seinna í vikunni.

Steinsofandi á mánaðar afmælinu sínu

Gestur sagði að það gætu verið nokkrar ástæður fyrir óróleikanum en góðu fréttirnar eru að hann er ekki kveisubarn (colic). Í fyrsta lagi gæti verið að hann sé bara með e-a leiðindapest, sem gæti passað því hann er búinn að vera mjög stíflaður í nebbanum og hóstar mikið. Svo gæti líka verið að hann væri með sýkingu í görninni. Gest grunar að hann þoli ekki að ég borði mjólkurvörur svo ég má ekki borða neitt sem inniheldur kúamjólkurafurð þessa dagana. Að lokum gæti hreinlega verið að hann þoli ekki mjólkina mína og til að tékka á því þarf ég að taka hann af brjósti í smá tíma og mjólka mig á meðan til að halda henni við. Úff hvað ég vona að það sé ekki tilfellið. 

En hann drekkur vel og þyngist eins og enginn sé morgundagurinn. Mig einmitt dreymdi í nótt að hann væri orðinn 9 kg og drykki alla drykki sem hann komst í færi við, t.a.m. svala og vatn. Svo þurfti ég líka að bursta skóna hjá 3 læknum ef mig langaði að tala við Gest. Skemmtilegt!

Lúsí fer ekki langt þó ég sé að gefa litla!

Þannig að þessa dagana les ég aftan á allar vörur og spái í hvern einasta bita sem ég tek. Ég var ekkert smá sátt með að mega borða snúð (hvern hefði grunað að það væri engin mjólk í snúðum?!) en af því að ég hef ekki kynnt mér nógu vel allt sem ég má borða þá er matarræðið ansi einhæft þessa dagana! Þurrt brauð með banana á morgnana, ávextir yfir daginn og rúsínukökur í massavís. Heill sé smjörlíki að vera ekki mjólkurafurð! Á afmælinu mínu fékk ég svo rosa góðan Saffran kjúlla án sósu og hjónabandssælu og var mjög sátt með það þó sælan bragðist óneitanlega betur með glasi af ískaldri mjólk. 

Á laugardaginn byrjuðum við daginn á að fá fullt af vinkonum mínum í afmælishádegismat. Það var alveg æði og litla fannst það ekki leiðinlegt heldur, Dagný "stjúpmamma" vildi helst ekki leggja hann frá sér enda var hann alveg sem bráðnaður í fanginu hennar. Hann fékk svo smá að ganga á milli og svei mér þá ef hann kveikti ekki undir klingi í nokkrum eggjastokkum! Um kvöldið fengum við boðsmiða að sjá Frostrósir í Hörpu og eftir smá ákvarðanakvíða þá ákváðum við að skella okkur og setja drenginn í pössun í fyrsta sinn. Dagný tók að sér verkið og þó hann hafi heldur betur látið hana hafa fyrir sér þá gekk það rosa vel og þá er það æðislegt að vita að við getum greinilega sett hann í pössun í framtíðinni. Hún gekk um gólf með hann, hossaði honum og söng og gaf honum svo úr pela smá mjólk sem ég hafði handmjólkað fyrr um kvöldið. Næst þegar hann fer í pössun ætla ég samt að vera búin að redda mjólkunarapparati því átsa það er ekki gott að flýta sér að handmjólka sig!

Það var æðislegt að fara aðeins út og vera 2 ein saman og vita af litla í góðum höndum. Síðasta mánuðinn hef ég náttúrulega sama og ekkert farið út, nema þá í Nettó eða Bónus eða kannski til mömmu og pabba. Ég var ansi ryðguð í að setja á mig augnskugga en það var rosa hressandi að fara í föt sem maður vill ekki fá ælubletti í, greiða sér og fara á smá "deit" saman. Óneitanlega var smá erfitt í bílnum á leiðinni frá Dagnýju að horfa á beisið tómt í aftursætinu og það voru alveg einhver tár sem hefðu viljað komast út nema ég harðbannaði þeim það því ég var bæði með ælæner OG maskara! :P En ég jafnaði mig fljótt á þessari hormónasveiflu og það hjálpaði helling að Dagný sendi okkur update með smsi mjög reglulega yfir kvöldið. 

Út í fyrsta sinn post baby, í Eldborgarsal Hörpu

Mér tókst reyndar að ná mér í e-a kvefvitleysu svo ég er búin að vera ansi skítleg síðan um helgina. Bara þetta týpíska, eyrna- og hálsbólga, beinverkir og hiti. Ossalega skemmtilegt. Versta finnst mér kvefið sjálft í andlitinu, augun bólgin og nefið rautt en sem betur fer á ég Nezeril sem er besti vinur minn í þessu ástandi! Litli sefur yfirleitt ekki lengur en í 2 tíma í einu á nóttunni og þá tekur við >klst gjöf og bleiuskiptingar og ég finn að svona slitinn svefn lætur mér vera lengur að batna en venjulega. Albert er á fullu í prófum þannig að ég reyni að gefa honum sem mest næði og góðan nætursvefn þó mig langi stundum mest að biðja hann um að þjóna mér um allt í þessu ástandi! :D

Feðgarnir að spjalla og Lúsí ekki langt undan

Inn á milli þegar hann er verkjalaus fáum við æðislegar stundir með litla. Hann svoleiðis spreðar brosunum á okkur og er að byrja að hjala. Honum finnst æðislegt að horfa á hluti með miklum kontrast og getur starað heillengi á fleti sem eru annað hvort hvítir með svörtum bakgrunni eða öfugt. Það þarf ekki mikið til að skemmta drengnum! Svo er hann orðinn svaka duglegur í að halda höfði, reyndar var hann byrjaður á því nokkurra daga gamall en núna er hann farinn að halda lengur og lengur í einu.

Duglegur að halda höfði og pabbinn ekkert smá montinn!

Hann á það til að vaka alveg svakalega mikið yfir daginn og þá verður manni lítið úr verki og jólaundirbúningurinn situr á hakanum. T.d. í gær þá vakti hann frá 12-20 með smá lúrum inn á milli. Nóg að gera hjá okkur! Það er nefninlega þannig að hann sofnar hjá okkur en vaknar alltaf eftir nokkrar mínútur eða um leið og maður leggur hann frá sér. Þannig að við leyfum honum bara að lúra í fanginu okkar :)

Montin amma

Í gær var mamma með hann í fanginu á meðan við hjúin elduðum okkur gúrmei súpu. Mömmu fannst það ekkert leiðinlegt held ég, hún var líka búin að baða hann með mér en það er ekkert smá krúttlegt hvað honum finnst gott að fara í bað. Handklæðið er svo allt í lagi (ekki eins skemmtilegt og baðið) en bleian er yfirleitt frekar leiðinleg en það að fara í ermar er klárlega það allra leiðinlegasta.

Kúrustund

Jæja best að fara að segja þetta gott, ég heyri að bleian er að fá fyrir ferðina svo ég þarf að sinna drengnum, sem er búinn að lúra í vöggunni í næstum 2 tíma núna! (jeij!) Í kvöld ætlum við að horfa á bíómynd og mun ég væntanlega gomma í mig suðusúkkulaði og hlaupi en það tvennt heldur mér og nartþörfinni minni alveg á floti þessa dagana. Ein mynd að lokum því  hann var svo sætur í morgun eftir að ég gaf honum uppi í rúmi.

Kúrumús

1 comment:

Dagný said...

Það var svooo dásamlegt að fá að passa litla minn :*